شهید «نادر احمدیان»؛ مردی که در طوفان ناآرامی‌ها، چون کوهی استوار ایستاد

شهید «نادر احمدیان»، فرزند عبدالقادر، در سال ۱۳۲۷ در روستایی از توابع جوانرود دیده به جهان گشود. او که در کودکی پدرش را از دست داد و از نعمت تحصیل محروم ماند، با اراده‌ای پولادین و دینداری عمیق، مسیر زندگی‌اش را با سختی‌ها و مسئولیت‌پذیری در قبال خانواده و مردم هموار کرد. او در ۳۱ سالگی، در میان ناآرامی‌های بهار ۱۳۵۸، بر اثر اصابت گلوله عناصر ضدانقلاب به شهادت رسید و نامش به عنوان نمادی از غیرت، شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم ثبت شد.

کد خبر: ۶۱۷۶۳۰

شنبه - ۲۹ فروردين ۱۴۰۵ / 1405 29 January

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «نادر احمدیان» فرزند عبدالقادر، در سال ۱۳۲۷در روستایی از توابع شهرستان جوانرود، به دنیا آمد. او حدود ۱۰ ساله بود که پدرش را از دست داد؛ رویدادی که او را از همان کودکی با چالش‌های فراوانی رو‌به‌رو کرد. با این حال، نادر با سخت‌کوشی و اراده‌ای مثال‌زدنی بار آمد.
اگرچه او علاقه‌ی زیادی به تحصیل داشت، اما نبود امکانات و مشکلات منطقه، او را از نعمت باسوادی محروم ساخت. مادر شهید در خاطراتش می‌گوید: «فرزندم بی‌نظیر بود؛ صداقت و جوانمردی از صفات بارز او بود. او از همان دوران کودکی نمازهایش را می‌خواند و سه برادر کوچکتر داشت که همیشه دست نوازشش بر سر آنان بود؛ هم جای پدر و هم جای برادر را برای آنها پر می‌کرد.»
شهید در سن ۲۶ سالگی با دختری از همان روستا ازدواج کرد و مدتی بعد به همراه خانواده به جوانرود مهاجرت کرد. او در بازار جوانرود شغل آزاد را برگزید و به کسب روزی پرداخت. پس از مدتی، برادرانش نیز در کنار او مشغول به کار شدند و روزگاری خوش را سپری کردند. اما این آرامش دوام نیاورد. سرانجام در ۲۷ فروردین ۱۳۵۸، در اوج ناآرامی‌های پس از انقلاب، نادر در سن ۳۱ سالگی مورد اصابت گلوله‌ی عناصر ضدانقلاب قرار گرفت و جان خود را به جان‌آفرین تسلیم کرد.
پیکر پاک او در قبرستان شاینگان از توابع جوانرود به خاک سپرده شد و دو دختر از خود به یادگار گذاشت.
شهید نادر احمدیان مردی واقعی بود که هرگز در برابر سختی‌های روزگار کمر خم نکرد و مانند کوهی استوار ایستاد. غیرت و شجاعت او بی‌نظیر بود؛ او همواره طرفدار حق و یاور مظلومان، دیندار و مردمی بود که تعصبی خاص نسبت به وطن و آب‌و‌خاکش داشت.

انتهای پیام/