بازتاب ایمان و مسئولیت‌پذیری در وصیت‌نامه شهید «حسین آژیر»

وصیت‌نامه شهید حسین آژیر، یکی از رزمندگان جوان دفاع مقدس، تصویری روشن از باورهای دینی، حس مسئولیت‌پذیری اخلاقی و نگرانی او نسبت به آرامش خانواده پس از شهادت ارائه می‌دهد. این متن، امروز به‌عنوان بخشی از میراث شفاهی و فرهنگی سال‌های جنگ، خوانشی انسانی از آخرین دغدغه‌های یک رزمنده را بازتاب می‌دهد.

کد خبر: ۶۱۷۲۹۴

دوشنبه - ۲۴ فروردين ۱۴۰۵ / 1405 24 January

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید حسین آژیر از فرزندان مؤمن و پرتلاش شهرستان ساوجبلاغ بود که دوران نوجوانی خود را در کنار خانواده‌ای متدین و زحمتکش سپری کرد. او در سال‌های تحصیل، به عنوان دانش‌آموزی آرام، مهربان و اهل مسئولیت شناخته می‌شد و با آغاز جنگ تحمیلی، با انگیزه دفاع از سرزمین و باورهایش راهی جبهه شد. حسین در نخستین روز فروردین سال ۱۳۶۱ در عملیات فتح‌المبین به شهادت رسید. از او وصیت‌نامه‌ای برجای مانده که بیانگر ایمان، تواضع و دغدغه‌های اخلاقی او در واپسین روزهای زندگی‌اش است.

در ادامه وصیت نامه شهید آژیر را بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

باید در راه خدا کسانی نبرد کنند که زندگی دنیا را به بهای آخرت می‌فروشند و هرآنکه در راه خدا به نبرد برخیزد و سپس کشته شود یا پیروز گردد به زودی پاداش عظیمی به او خواهیم داد.

با درود وسلام به امام امت خمینی کبیر و با درود به روان پاک همه شهیدان اسلام از شهدای بدر و احد تا شهدای جنگ تحمیلی و با درود و سلام به امت مهربان و شهید پرور ایران و همچنین سلام بر بندگان صالح خداوند که در برابر او خاشع و خاضع اند و پیشانی بندگی برخاک مینهند و در کردار و گفتار و حرکتشان همه چیز را برای رضای او میخواهند.

بگو عبادت من برای خداست و شهادت مانیز برای اوست و اینجاست که انسان باید تسلیم خواست و تقدیر خداوند باشد.

پس جای اندوه و ناراحتی نیست آنچنان که امام فرمود زندگی ام که به اسلام خدمتی نکرد شاید مرگم موجب خدمتی بشود.

و این اشاره من به خانواده دوستان و آشنایان است ای عزیزان من جان خود را در راه خدا فداکردم تا اسلام راکه صراط مستقیم است یاری کنم تا دشمنان رابشکنم تا امام را یاری کنم.

ای مردم امام را تنها نگذارید خدا را شاهد قرار دهید انقلاب را تضعیف نکنید وجود نکنید وجود امام را در جامعه غنیمت بشمارید.

واما چند نکته پیام دارم برای والدینم:

سلام بر شما ای پدرو مادر مهربانم که سال‌های فراوان عمر عزیز وگرانبهای خود را برای بزرگ کردن من و تعلیم و تربیت من صرف نمودید هرچند دیگر نمیتوانم جواب این همه زحمت‎‌ها را بدهم لیکن از خدای بزرگ میخواهم که اجر عظیم برشما پدر ومادر عزیز عنایت بفرماید و من از شما و کلیه دوستان میخواهم که برای من عزاداری نکنید.

چون این امر مرا عذاب می‌دهد و در ایمان شما شک می‌کنم. بلند گریه نکنید تا مبادا دشمن صدای شما رابشنود و چنان فکر کند که شما ضعیف هستید و ایمان شما سست است.

در خلوت و برای خدا گریه کنید و از خدا بخواهید که گناهان من و شما را ببخشد. سکوت کنید و باسکوت خود دشمن را ناامید گردانید.

چون دشمنان همه جا هستند و حتی در اطراف شما دشمنان آگاه وناآگاه رااز پیش پا بردارد. بار الهی تو شاهد باش که قطره خون ناقابل خود را در راه اسلام نثار کردیم.

داوندا نبخش کسانی را که اسلام را فدای مصالح خویش میکنند و نیز کسانی را که در مسند قدرتمند و سهل انگاری میکنند و چشمان خود را میبندند و مردم را از اسلام بری و جدا مینمایند.

پرودگارا عمر امام عزیزمان را طولانی کن و مردم ما را از یاد مبر هرچند که آنها تو را از یاد برند. خداوند حسین گونه های زمانت را با سالار شهیدان حسین بن علی ع محشور بفرما.

نکته ای که از همه مهمتر بود اینکه :از پدرو مادرم بخواهید که مدت 2 ماه کمتریا بیشتر روزه نگرفته ام که اگرمی‌توانند پول آن‌را بدهند.

ویا روزه ام را برایم بگیرند ونمازهای قضایم را بخوانند تا شاید خداوند این نمازو روزه مرا از آنهاقبول کند و من هم در آن دنیا برای آنها طلب آمرزش میکنم. درضمن مقدارپولی که بدهکارم به صاحبانش بپردازید و امیدوارم که اگر بدی ازماد دیده اید ببخشید و ازخداوند طلب آمرزش کنید چون ممکن است دیگر نتوانم جبران کنم.

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

انتهای پیام/