وصیت نامه شهید «سعداله عینی مله کبودی»

برایم لباس سیاه نپوشید

شهید «سعداله عینی مله کبودی» در بخشی از وصیت نامه اش نوشته است: بعد از شهادت من اگر می‌خواهید در آن دنیا من راحت باشم برای من گریه نکنید. من به هیچ وجه راضی نیستم برای من لباس سیاه بپوشند و فقط از آنها می‌خواهم هر جمعه به سر مزار شهدا رفته و فاتحه‌ای برای بقیه شهدا بدهند و همین را می‌خواهم.

کد خبر: ۶۱۳۹۲۷

شنبه - ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 16 December

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «سعداله عینی مله کبودی» هشتم آذرماه ۱۳۴۲، درروستای مله کبود از توابع شهرستان دالاهو چشم به جهان گشود. پدرش فتح الله و مادرش دولت نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. ۲۶ مهرماه ۱۳۶۳، در میمک توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به شــهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص در گلزار شــهدای روستای مله کبود تابعه شهرستان دالاهو به خاک سپرد.
وصیت نامه شهید
با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی درود و سلام بی نهایت به تمام خانواده شهدای صدر اسلام تا تا کنون.
اینجانب سعداله عینی وصیت می‌کنم به خانواده‌ام و تمام مسلمانان ایران که تا آنجایی که حتی باعث مرگ خانواده و از بین رفتن ثروت انقلاب را ادامه بدهند، چون واقعاً عزیزانی در این راه از دست دادیم و اگر آنها را ادامه ندهید روز قیامت نزد خداوند تبارک و تعالی هیچ جوابی نداریم بدهیم و تنها وصیت من به خانواده‌ام همین هست که بعد از شهید شدنم برایم ناراحت نشوند، فقط راه من و بقیه شهدا را ادامه بدهند و از برادرانم نیز تقاضا دارم که همه از شهید شدن من به جبهه بیایند و راه شهیدان را ادامه بدهند.
وصیت من به مردم نیز همین هست بعد از شهادت من اگر می‌خواهید در آن دنیا من راحت باشم برای من گریه نکنید. من به هیچ وجه راضی نیستم برای من لباس سیاه بپوشند و فقط از آنها می‌خواهم هر جمعه به سر مزار شهدا رفته و فاتحه‌ای برای بقیه شهدا بدهند و همین را می‌خواهم.
انتهای پیام/