غیرت دهه ی نودی

رنگ‌های سفید و سرخ و سبز بر گونه‌اش نقش بسته بود، گویی پرچم ایران، آفتابی نو در چهره‌اش طلوع کرده بود.

کد خبر: ۶۱۳۸۶۷

دوشنبه - ۱۸ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 18 December

به گزارش نوید شاهد لرستان، رنگ‌های سفید و سرخ و سبز بر گونه‌اش نقش بسته بود، گویی پرچم ایران، آفتابی نو در چهره‌اش طلوع کرده بود.

در دست کوچکش، همان پرچم برافراشته، با غروری که گویی سال‌هاست سرباز این خاک است. لبخندی شیرین، بی‌غل و غش، بر لبانش خودنمایی می‌کرد.

هنوز کودک بود، دنیای بزرگسالان و پیچیدگی‌هایش را شاید نمی‌فهمید، جنگ و جدال‌ها برایش معنایی نداشت. اما در چشمانش، عشق به وطن می‌درخشید، عشقی که از قلب پدر و مادرش، از زبانی که در مدرسه آموخته بود، جوانه زده بود.

نسل نودی، همانانی که با صدای رسا، "سلام فرمانده" را زمزمه کردند و با قلبی پر از امید، فریاد زدند: "ما آماده‌ایم!" آماده‌ برای دفاع از این خاک، از این نام و نشان، از این پرچم که نماد سربلندی و استقلال است.

کودکی که پرچم در دست دارد، نشان‌دهنده آینده‌ای روشن و پر از امید است، آینده‌ای که در آن، عشق به وطن، پاسدار ارزش‌های این سرزمین خواهد بود.

فرحزاد جهانگیری

انتهای پیام/