متن وصیت نامه قدیمی آیت الله خامنه ای: حلالم کنید

همزمان با ایام شهادت رهبر انقلاب، وصیت‌نامه‌ای تاریخی از ایشان متعلق به سال ۱۳۴۱ شمسی بازخوانی شد. این سند که در ۲۱ سالگی مرقوم شده، در برگیرنده توصیه‌های اخلاقی، دینی و لیست دقیق دیون مالی ایشان به دوستان و بازاریان مشهد و قم است.

کد خبر: ۶۱۳۱۳۰

يکشنبه - ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 10 December

نوید شاهد: آیت الله سیدعلی خامنه ای که روز نهم اسفند 1404 در تهران به شهادت رسید، 65 سال قبل، یعنی در 21 سالگی، وصیت نامه ای دو صفحه ای نوشته و آن را به سیدجعفر شبیری سپرد تا در صورتی که از دنیا رفت، به مفاد آن عمل شود.

متن این وصیت نامه را روزنامه قدس - وابسته به آستان قدس رضوی - در ۲۹ آبان ۱۳۹۴ به نقل از منابعی که در انتهای این صفحه می آید، منتشر کرد. به مناسبت شهادت رهبر انقلاب، این وصیت نامه را بازخوانی می کنیم. یادآور می شود که طبیعتاً این وصیتنامه مربوط به همان زمان بوده و هنوز وصیت نامه جدید و نهایی ایشان، اعلام و قرائت نشده است.

وصیت نامه سیدعلی خامنه ای مرقومه لیله یکشنبه 27 شوال 1382 ق

بسم الله الرحمن الرحیم

عبدالله علی بن جوادالحسینی الخامنه ای غفرالله لهما یشهد ان لااله الاالله وحده لا شریک له و ان محمدا صلی الله علیه و آله عبده و رسوله و خاتم الانبیا و ان ابن عمه علی بن ابیطالب علیه السلام وصیه سیدالاوصیاء و ان الاحد عشر من اولاده المعصومین صلوات الله علیهم الحسن و الحسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و الحسن و الحجه اوصیائه و خلفانه و امناء الله علی خلقه و ان الموت حق و المعاد حق و الصراط حق و الجنه و النار حق و ان کل ما جاء به النبی صلی الله علیه و آله حق. اللهم هذا ایمانی و هو ودیعتی عندک اسئلک ان تردها الی و تلقیها ایای یوم حاجتی الیها بفضلک و کرمک.

مهم ترین وصیت من آن است که دوستان و عزیزان و سروران من، کسانی که بهترین ساعات زندگی من با آنان و یاد آنان سپری شده است، مرا ببخشند و بحل کنند و این وظیفه را نیز به عهده بگیرند که مرا از زیر بار حقوق الناس رها و آزاد نمایند.

ممکن است خود من نتوانم از همه کسانی که ذکر سوءشان به زبانم رفته و یا بدگویی شان را از کسی شنیده ام، حلیت بطلبم. این کار مهم و ضروری را باید دوستان و رفقای من برای من انجام دهند.

دارایی مالی من در حکم هیچ است، ولی کفاف قرض های مرا می دهد. تفصیل قروض خود را در صفحه جداگانه یادداشت می کنم که از فروش کتب مختصر و ناچیز من ادا شود.

هر کسی هم که مدعی طلبی از من شود، هر چند اسمش در آن صفحه نباشد، قبول کنند و ادا نمایند.

آن چه در یادم هست حدود سه سال روزه گرفتم، باقی را با کفارات آن مقروضم. این مقدار را با پنج شش سال نماز هر چه زودتر ادا و مرا از رنج این دین الهی راحت کنند. مبلغی به عنوان رد مظالم بابت قروض جزئی از یاد رفته به فقرا بدهند.

از همه اعلام و مراجع و طلاب و دوست و آشنایان و اقوام و منسوبین من استحلال* شود.

گمان می کنم بهترین کار آن است که عین وصیت نامه مرا در مجلسی عمومی که آشنایان من باشند، قرائت کنند. پدر و مادرم که در مرگ من از همه بیشتر عزاداتر هستند به مفاد حدیث شریف «اذا بکیت علی شی ء فابک علی الحسین»، به یاد مصائب اجدادمان از من فراموش نخواهند کرد. ان شاء الله تعالی.

گویا دیگر کاری ندارم. اللهم اجعل الموت اول راحتی و آخر مصیبتی و اغفرلی و ارحمنی بمحمد و آله الاطهار.

العبد علی الحسینی الخامنه ای

حدود 100 تومان، مقدس زاده بزاز (مشهد)

کمتر از 30 تومان، خیاط گنگ (مشهد)

2 یا 3 تومان عرب خیاط (قم)

مطابق دفتر دین

آقا شیخ بقال کوچه حجتیه (قم) چون مرتب با او سر و کار داشتیم و نمی دانیم چه قدر طلبکار هست (گویا چند تومانی).

آقای شیخ حسن صانعی (قم) 32 تومان تقریبا.

شیخ اکبر هاشمی رفسنجانی (قم)

مطابق دفتر دین

آقای مروارید کتاب فروش (قم)

مطابق دفتر دین

آقای مصطفوی کتاب فروش (قم)

10 تومان آقای علی حجتی کرمانی شاید

50 تومان، محمد آقا نانوا نزدکی منزل (مشهد)

مقداری از قروضم در دفترچه کوچکی است که لا به لای دفترها و کاغذجات در حجره ی حجتیه است.

دعای من بدرقه کسی است که مرا از شر این قروض خلاص کند. طلب هایی هم دارم که ادای آن بسته به انصاف مدیونین است.

منابع:

1ـ بهبودی، هدایت الله، شرح اسم، تهران: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، 1391.

2ـ خاطرات سیدعلی خامنه ای، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، شماره بازیابی 1230.