فرمانده‌ای که در ماووت به افطار رسید

در شب‌نشینی با خدا و در امتداد روایت شهدای گیلانی ماه مبارک رمضان، نام شهید مجید مرآت‌حقی می‌درخشد؛ پاسداری از فومن که ششم تیر ۱۳۶۶ در ماووت عراق، با ترکش خمپاره، به میهمانی ابدی رفت.

کد خبر: ۶۱۳۰۶۱

شنبه - ۰۹ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 09 December

به گزارش نوید شاهد گیلان، یکم اردیبهشت ۱۳۴۱ در شهرستان فومن دیده به جهان گشود. پدرش محمد، سفالگر بود و با دست‌های خاک‌آلود، نان حلال بر سفره می‌آورد. مادرش زهرا، صبوری و ایمان را در جان فرزندش نشاند. مجید در همان فضای ساده و بی‌ادعا رشد کرد و تا پایان دوره متوسطه در رشته برق درس خواند و دیپلم گرفت؛ جوانی با آینده‌ای روشن که می‌توانست مسیر دیگری را انتخاب کند.

{$sepehr_media_1292687_400_300}

اما روزگار، نسل او را به امتحانی بزرگ فراخواند. لباس پاسداری پوشید و راه جبهه را در پیش گرفت. مسئولیت‌پذیر، آرام و قاطع بود تا آنجا که فرماندهی گردان ابوالفضل را بر عهده گرفت؛ مسئولیتی سنگین که تنها بر دوش مردان استوار قرار می‌گیرد.

ششم تیر ۱۳۶۶ در منطقه ماووت عراق، ترکش خمپاره به سر و سینه‌اش نشست و دفتر زندگی‌اش در اوج مسئولیت بسته شد. شهادتش پایان یک مأموریت نبود، آغاز حضوری ماندگار بود.

پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش آرام گرفت؛ همان شهری که امروز به داشتن فرمانده‌ای از جنس اخلاص و شجاعت افتخار می‌کند. شب‌نشینی او با خدا، روایتی است از مردی که از خاک برخاست و آسمانی شد.