روایت یک تک‌تیرانداز از جهان‌قلعه خمین

شهید "فرهاد زاهدی"، بسیجی تک‌تیرانداز از روستای جهان‌قلعه خمین که از کودکی با قرآن و نماز رشد کرد و پس از سال‌ها کارگری و تشکیل خانواده، چندین نوبت راهی جبهه شد، سرانجام چهارم اسفند ۱۳۶۲ در عملیات «والفجر ۶» در منطقه چیلات مهران بر اثر اصابت ترکش به صورت به شهادت رسید؛ و در وصیت‌نامه‌اش، شهادت را «فریضه» و مایه افتخار خانواده دانست.

کد خبر: ۶۱۲۹۲۴

چهارشنبه - ۰۶ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 06 December

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید فرهاد زاهدی، فرزند حسن، در پنجم تیرماه سال ۱۳۳۸ در روستای جهان‌قلعه از توابع شهرستان خمین، در خانواده‌ای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود. او از همان آغاز زندگی زیر سایه تربیت پدر و مادری دلسوز قرار گرفت و در فضایی آمیخته با مهر خانوادگی، با قرآن و نماز آشنا شد. فرهاد همراه پدر به مزرعه می‌رفت و در کار کشاورزی کمک‌حال خانواده بود.

او در هفت‌سالگی وارد مدرسه شد و تا پایان کلاس پنجم ابتدایی به تحصیل ادامه داد؛ اما به دلیل کمبود امکانات، ناچار ترک تحصیل کرد و برای کمک به معیشت خانواده به کارگری روی آورد. روحیه تلاش و مسئولیت‌پذیری، از همان سال‌ها در رفتار و انتخاب‌هایش نمایان بود.

شهید زاهدی در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و پس از آن در شهر اراک ساکن شدند. زندگی مشترک او با همسرش با ساده‌زیستی و تلاش گذشت و خداوند یک پسر و یک دختر به آنان عطا کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی، از سال ۱۳۶۰ چند مرحله به جبهه اعزام شد. در آخرین اعزام، به عنوان بسیجی گردان روح‌الله به لشکر ۱۷ علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) پیوست تا به عنوان تک‌تیرانداز، در صف رزمندگان اسلام ایفای نقش کند. او ماه‌ها در مناطق عملیاتی با رشادت و استقامت حضور داشت تا اینکه سرانجام در چهارم اسفند ماه سال ۱۳۶۲، در عملیات «والفجر ۶» و در منطقه چیلات – مهران، بر اثر اصابت ترکش به صورت به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید والامقام در زادگاهش، روستای جهان‌قلعه خمین، به خاک سپرده شد.

شهید فرهاد زاهدی در وصیت‌نامه‌اش که پیش از عملیات «والفجر ۶» نوشته شده، هدف حضورش در جبهه را انجام تکلیف و پاسداری از انقلاب اسلامی بیان می‌کند و شهادت را راهی الهی می‌داند. او خطاب به خانواده تأکید می‌کند که اندوه و افسردگی آنان باعث رنج روحش می‌شود و می‌خواهد با افتخار و شکرگزاری، این مسیر را بپذیرند. همچنین از همسرش می‌خواهد «زینب‌وار» زندگی کند و نگذارد فرزندشان احساس یتیمی کند و درباره ادای بدهی‌ها و حلالیت‌طلبی نیز سفارش می‌کند. در پایان، دعا برای امام و ادامه راه شهدا را یادآور می‌شود.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی