خاطره‌‌ای از شهید «جلیل ترکی‌زاده»

حاجتی که شهید از سفره امام حسین(ع) گرفت

مادر شهید تعریف می‌کند: شهید یک‌ بار برای آماده‌ کردن غذا و کمک به سفره امام حسین(ع) به مسجد محل رفت. پس از پایان کار، به خانه بازگشت؛ اما حال و هوایش متفاوت بود. میان اهل خانه نشست و با چشمانی اشک‌ بار، با سوز دل گریه می‌کرد و نسبت به مقام اهل‌بیت(ع)، به‌ ویژه سرور و سالار شهیدان حضرت امام حسین(ع)، اظهار ارادت و اشک می‌ریخت.

کد خبر: ۶۱۲۶۴۹

يکشنبه - ۰۳ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 03 December

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «جلیل ترکی‌زاده» هفتم مرداد ۱۳۴۳، در شهرستان آبادان چشم به جهان گشود. پدرش غلامرضا و مادرش کلثوم نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. سال ۱۳۶۲ ازدواج کرد. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. سوم اسفند ماه ۱۳۶۲، در پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

اشک، حاجت و ارادت؛ روایت دلدادگی یک شهید به امام حسین(ع)

شهید یک‌ بار برای آماده‌ کردن غذا و کمک به سفره امام حسین(ع) به مسجد محل رفت. پس از پایان کار، به خانه بازگشت؛ اما حال و هوایش متفاوت بود. میان اهل خانه نشست و با چشمانی اشک‌ بار، با سوز دل گریه می‌کرد و نسبت به مقام اهل‌بیت(ع)، به‌ ویژه سرور و سالار شهیدان حضرت امام حسین(ع)، اظهار ارادت و اشک می‌ریخت.

ما که از دیدن این حال منقلب شده بودیم، با کنجکاوی و اصرار فراوان علت را پرسیدیم. سرانجام لب به سخن گشود و گفت: «من به نیت برآورده‌ شدن حاجتم برای پخت‌وپز مراسم امام حسین(ع) رفته بودم و هنوز زمانی نگذشته بود که حاجتم را گرفتم.»

شهید علاقه‌ای عجیب و وصف‌ ناشدنی به امام حسین(ع) داشت.

(به نقل از مادر شهید، کلثوم ملائی)

انتهای پیام/