خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۲۷»

سخنرانی فرمانده مرتضی جاویدی قبل از عملیات

شهید«جمشيد سليمانی»در دفتر خاطرات خود می نویسد:«گردان را به خط کردند برای سخنرانی فرمانده گردان که برادر مرتضی جاویدی با همکاری برادر اسلامی و دیگر برادران هدایت می‌شد. برای ما سخنرانی کردند و گفتند که برادران دیگر لحظه موعود فرا رسیده است و باید کم کم توشه بربندیم و خود آماده رفتن به میهمانی عظیمی بشویم که این میهمانی بسی بسیار میهمانی مهمی است...» قسمت بیست و هفتم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۲۴۶۰

جمعه - ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 15 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۲۷»:

در آن روز که آماده باش صد در صد داده بودند گردان را به خط کردند برای سخنرانی فرمانده گردان که برادر مرتضی جاویدی با همکاری برادر اسلامی و دیگر برادران هدایت می‌شد. برای ما سخنرانی کردند و گفتند که برادران دیگر لحظه موعود فرا رسیده است و باید کم کم توشه بربندیم و خود آماده رفتن به میهمانی عظیمی بشویم که این میهمانی بسی بسیار میهمانی مهمی است.

در این موقع که برادر جاویدی داشت درباره عملیات سخنرانی می‌کرد و توضیح می‌دادند که ما از سه طرف باید عملیات بکنیم و از این سه راه یک راه باید وارد بشود دریایی، هوایی، زمینی یکی از برادران بلند شد با دوربین چند قطعه عکس انداخت.

بعد از سخنرانی یکی یک بسته آمپول آتروپین و سیمت شیمیایی هم به ما دادند و طرز استفاده هم برایمان شرح دادند و فردای آن روز تمام وسایل را بار کردیم و سوار ماشین‌ها شدیم و به طرف منطقه حرکت کردیم پس از پیمودن راه بسیار زیادی در طرف‌های بعد از ظهر بود که به منطقه رسیدیم و فوراً چادر‌های گردان پیاده کردیم و در آنجا منتظر شدیم که قرار بود همان شب به عملیات برویم.

ادامه دارد...