خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۱۲»

انفجار نارنجک میان زمین و آسمان

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «بالا آمدیم بچه‌ها تعریف می‌کردند که در بین راه نارنجک مجید به زمین می‌خورد گویا در اثر فشاری که بر آن وارد شده بود و در اثر برخورد اسلحه اش به آن ضامنش خارج شده بود ولی کسی نمی‌دانست. مجید نشست و نارنجک را برداشت و می‌خواست به کمر ببندد...» قسمت دوازدهم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۲۴۱۵

چهارشنبه - ۰۶ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 06 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۱۲»:

در این دشت، خسته و کوفته زیر این آتش شدید، باید خود را به عقب می‌کشیدیم و من با این بار سنگین که داشتم اذیت می‌شدم. هر طوری بود شروع به دویدن کردم و از زیر آتش دشمن خود را نجات دادم.

باز هم با بچه‌ها جمع کشدیم و به عقب باز گشتیم اینبار به مجید سیوندی و محمد احمدی پور و چند نفری از بچه هافرمانده گفته بود که بروید سر راه دشمن کمین بزنید. همین کار را کردند ولی دیدند که فایده‌ای ندارد و ما که بالا تپه مستقر بودیم و منتظر آنها ماندیم در میان همین صحبت‌ها بود که دیدم از دور مجید و بچه‌ها دارند از تپه بالا می‌آیند و من که خستگی خود را حس می‌کردم و می‌دانستم حال و روز آنها را از ایفا بیرون آمدم و به طرف آنها دویدم و کوله پشتی آنها را گرفتم و با هم بالا آمدیم.

بعداً که بالا آمدیم بچه‌ها تعریف می‌کردند که در بین راه نارنجک مجید به زمین می‌خورد گویا در اثر فشاری که بر آن وارد شده بود و در اثر برخورد اسلحه اش به آن ضامنش خارج شده بود ولی کسی نمی‌دانست. مجید نشست و نارنجک را برداشت و می‌خواست به کمر ببندد که ناگهان یکی از سرباز‌هایی که گویا همراه آنها بوده فریاد می‌زند که ضامنش ضامنش کنده شده. مجید هم فوراً آن را دور انداخت و نارنجک هنوز به زمین نرسیده بود که منفجر شد ولی خوشبختانه به کسی آسیبی نرسیده بود.

با اندک غذای مختصری که گرفته بودیم و با کمپوت و کنسروی که داشتیم غذای مختصری خوردیم یکی از ماشین‌های دشمن که یک کالیبر ۵۰ روی آن مستقر بود از پشت یک تپه بیرون آمد و به دنبال ما بیاید که با آتش سنگین ۱۰۶ و خمپاره ۱۲۰ و مینی کاتیوشا برخورد کرد، نمی‌دانم که چطور شد که دیگر به حرکت خود ادامه نداد حتماً در اثر ترکش خمپاره‌ها سرنشینان آن مجروح و یا کشته شده بودند.

ادامه دارد...