خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت سوم

گذر از چندین رودخانه و تپه برای اجرای عملیات

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «به ستون یک رهسپار تپه‌ها و روستایی که سر راهمان بود شدیم. از ابتدای کار بسیار سر حال و شاد بودم تا این که سنگینی آرپی جی و تفنگ کلاشی که داشتم و خشاب‌ها و بند حمایلم شانه‌ام را اذیت کرد...» قسمت سوم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۲۳۹۹

شنبه - ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 02 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۳»:

بعضی از بچه‌ها همان اول جیره را خورده بودند دنبال بقیه‌ی آن می‌گشتند و صدا می‌کردند جیره جیره. من و تعدادی از بچه‌ها مقداری از جیره مان را نگه داشتیم؛ هوا کم کم داشت تاریک می‌شد یکی از بچه‌ها اذان را شروع کرد و ما هم وضو گرفتیم و به نماز ایستادیم.

در نماز آن شب زیاد به درگاه خداوند رحمان افتادم و التماس و دعا کردم و از خداوند می‌خواستم که پیروزی و نصرت نصیبمان کند.

پس از نماز هوا کمی تاریک بود ساعت حدود ۸ و ۱۵ دقیقه یا ۸ و ۳۰ دقیقه بود داد که به راه افتادیم و به ستون یک رهسپار تپه‌ها و روستایی که سر راهمان بود شدیم. از ابتدای کار بسیار سر حال و شاد بودم تا این که سنگینی آرپی جی و تفنگ کلاشی که داشتم و خشاب‌ها و بند حمایلم شانه‌ام را اذیت کرد.

اصلاً احساس نکردم که حدود دو ساعت راه رفتیم، از چندین تپه و دو رودخانه گذشتیم و کفش و نصف لباسهایمان خیس شده بود، هوا خیلی سرد بود ولی، چون راه می‌رفتیم عرق کرده بودیم.

ادامه دارد...