وصیت نامه شهید «حمیدرضا ثابتی»

از مرگ نترسید، از بریدن ایمان بترسید

شهید قرآنی «حمیدرضا ثابتی»؛ در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: ما می‌ترسیم بعد از ما ایمان را سر ببرند. اگر نسوزیم هم که روشنایی می‌رود و جای خود را دوباره شب می‌سپارد پس باید از یک سو بمانیم تا فردا یا امروز شهید برای آینده شویم و از دیگر سو باید شهید بشویم تا آینده بماند هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند، هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود.

کد خبر: ۶۱۲۳۵۰

پنجشنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 30 November

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید حمیدرضا ثابتی در ۲۷ شهریور ۱۳۴۷ در اراک چشم به جهان گشود. پدرش شکرالله، قهوه‌چی بود و مادرش عصمت نام داشت. تحصیلات خود را تا اول متوسطه در رشته علوم تجربی ادامه داد و سپس به‌عنوان بسیجی در جبهه‌های دفاع مقدس حضور یافت.این شهید والامقام در ۲۷ بهمن ۱۳۶۴، در سن ۱۷ سـالگی با سمت آرپی‌جی‌زن، در عملیات والفجر ۸ و در منطقه فاو، بر اثر اصابت گلوله توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید.مزار او در قطعه ۵۳ گلزار شهدای بهشت‌زهرای تهران واقع است.

در بخشی از وصیت نامه این شهید آمده است:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم

خدایا، بارالها، پروردگارم، مولای من، من ضعیف و ناتوان که تحمل درد از دست دادن اعضای بدنم را ندارم، چگونه تحمل عذاب تو را می‌توانم بکنم؟

بارالها، مولای من، من ضعیف و ناتوان از تو خواهش دارم که اگر شهید شدم من را نیز مانند شهدای کربلا در روز قیامت مانند ابوالفضل و یاران امام حسین(ع) با بدن تکه تکه شده احضارم بنمایی. چون می‌توانم در آن روز با بدن سالم از خجالت تو روی مولا و سرور آزادگان و یارانش را نگاه بکنم.

راهی را که من می‌روم از مدت‌ها پیش آن را شناخته‌ام. این راه همان راه سرورمان امام حسین(ع)، مظلوم کربلا، است و به خود نیز می‌بالم که چنین راهی را انتخاب کرده‌ام و از آنهایی که هنوز در گمراهی به سر می‌برند، خواهش می‌کنم که هر چه زودتر راهشان را تغییر دهند و به سوی خداوند برگردند، بهتر است چون انسان از مرگ و زندگی خودش هیچ خبری ندارد.

خدایا می‌دانی که چه می‌کشم، پنداری که چون شمع ذوب می‌شوم، ولی ما از مردن نمی‌هراسیم.

اما می‌ترسیم بعد از ما ایمان را سر ببرند. اگر نسوزیم هم که روشنایی می‌رود و جای خود را دوباره شب می‌سپارد پس باید از یک سو بمانیم تا فردا یا امروز شهید برای آینده شویم و از دیگر سو باید شهید بشویم تا آینده بماند هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند، هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود.

پایان متن/