قسمت اول خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی

آماده باش برای عملیات در ماه رمضان

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «در هنگام بازگشت دیدم که فرماندهان دور هم جمع شده‌اند، مثل اینکه از حمله و عملیات صحبت می‌کنند سپس اعلام آماده باش دادند...» قسمت اول خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نویدشاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۲۲۸۲

جمعه - ۰۱ اسفند ۱۴۰۴ / 1404 01 December

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۱»:

بسم الله الرحمن الرحیم  سال ۱۳۶۲ صبح روز چهارشنبه برابر با هشتم تیرماه و مصادف با ۱۶ ماه مبارک رمضان بود، به منظور استحمام و گردش از مقر خارج شدیم و به اتفاق برادران مجید سیوندی و برادر خورشیدی و دیگر برادران به شهر رفتیم پس از خرید و گشت به حمام رفتیم و پس از اتمام کارهایمان به مقر باز گشتیم.

در هنگام بازگشتن دیدم که فرماندهان دور هم جمع شده‌اند، مثل اینکه از حمله و عملیات صحبت می‌کنند سپس اعلام آماده باش دادند و گفتند از حالا که ساعت ۱۱ و ۳۰ دقیقه بود تا ظهر که قرار است به عملیات برویم آماده باش است.

به هرحال از ترس گرسنگی و بی‌غذایی آن روز دوبار در صف غذا ایستادم و دو سرویس غذا خوردم پس از نهار به نمازخانه رفتم و در آنجا نماز ظهر و عصر خود را به‌جا آوردم.

به خوابگاه برگشتم خشاب‌هایم را پر کردم و آرپی جی را مقدار پاک کردم و فانسقه و اسباب را آماده و‌ تر و تمیز نمودم. ساعت یک و ۳۰ دقیقه ال ۲ بود که آقا حسن زبیدی فرمانده گروهانمان آمده و با خوشرویی گفت بچه‌ها به ستون شوید و آماده باش داد.

اسباب و وسایل را به خود بستیم و آماده شدیم، در جلو نمازخانه به ستون ایستادیم و پس از چند بار نشستن و بر پا نشستیم و فرمانده کل مثل آخرین نتایج و آخرین پند‌های لازم را برایمان گفت و بعد از آن چند قطعه عکس گرفتیم و سوار یک ایفا شدیم و راهی جاده سردشت مهاباد گشتیم.

تمام طول راه را با شعار یا نوحه سرایی می‌گذراندیم و...

ادامه دارد...