دیدار ۲۸ بهمن؛

غیرت آذربایجان در حسینیه امام خمینی (ره)

۲۸ بهمن ۱۴۰۴، حسینیه امام خمینی (ره) فقط میزبان یک دیدار نبود؛ صحنه‌ای بود از هم‌صدایی غیرت آذربایجان با رهبری انقلاب. حضوری پرشور که در آن، اشک، اقتدار و پیام روشن ملت ایران به دشمنان، در کنار هم معنا پیدا کرد.

کد خبر: ۶۱۲۲۵۸

چهارشنبه - ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 29 November

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، ساعت‌ها مانده به آغاز رسمی دیدار، حسینیه امام خمینی (ره) مملو از جمعیتی بود که از آذربایجان شرقی آمده بودند؛ جمعیتی یک‌دست در هدف، اما متنوع در چهره‌ها. از پیرمردان هیئتی تا جوانان و نوجوانانی با ظاهر‌های متفاوت، شانه‌به‌شانه نشسته بودند؛ نقطه اشتراک همه، چشم‌هایی بود که به پرده آبی حسینیه دوخته شده و دل‌هایی که برای دیدار رهبر انقلاب می‌تپید.

۲۸ بهمن ۱۴۰۴ برای مردم تبریز، صرفاً یک دیدار نبود؛ امتداد تاریخی بود که از ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ آغاز شده است. مسیری که از جاده‌های آذربایجان شروع شد و به قلب تهران رسید؛ مسیری آمیخته با خاطره، غیرت و حافظه جمعی.

با ورود رهبر انقلاب، حسینیه یک‌پارچه به پا خاست. صلوات‌ها، اشک‌ها و شعارها فضا را پر کرد. در میان شعارهای همیشگی، شعاری تازه و کوبنده طنین انداخت؛ شعاری که به‌عنوان پاسخ مردم آذربایجان به تحرکات اخیر جریان‌های سلطنت‌طلب و حوادث تروریستی، پیام روشنی داشت. رهبر انقلاب با لبخند و دست تکان دادن، به این حضور آگاهانه و پرمعنا پاسخ دادند و در همان آغاز، تأکید کردند که این دیدار، «دیداری متفاوت» است.

پیش از بیانات، برنامه‌هایی از جمله شعرخوانی انقلابی، سخنرانی یکی از مبارزان قدیمی انقلاب و اجرای گروه سرود نوجوانان اجرا شد؛ برنامه‌هایی که گذشته، حال و آینده انقلاب را در کنار هم به تصویر می‌کشید.

رهبر انقلاب سخنان خود را با اشاره به حوادث تلخ اخیر آغاز کردند و با صراحت فرمودند: «ما داغداریم، ما عزاداریم.» ایشان جان‌باختگان این حوادث را به سه دسته تقسیم کردند:

نخست، مدافعان امنیت از نیروهای بسیج، سپاه و انتظامی؛

دوم، مردم بی‌گناهی که در جریان زندگی روزمره قربانی شدند؛

و سوم، فریب‌خوردگانی که با ناآگاهی به میدان آمدند، اما توسط عوامل وابسته به آمریکا و رژیم صهیونیستی کشته شدند.

رهبر انقلاب با نگاهی پدرانه و در عین حال قاطع تأکید کردند: به‌جز سردسته‌ها و عاملان اصلی فتنه، این افراد فرزندان همین ملت‌اند و «همه آنان شهید محسوب می‌شوند». این بخش از سخنان، فضای حسینیه را تحت تأثیر قرار داد و اشک بسیاری را جاری ساخت.

ایشان همچنین از نامه‌هایی سخن گفتند که از سوی برخی جوانان فریب‌خورده نوشته شده بود؛ جوانانی که آزادند، اما با بیداری وجدان، طلب حلالیت کرده‌اند. لحنی آمیخته به رأفت و هدایت، پیام روشنی داشت: آغوش نظام برای بازگشت صادقانه باز است.

در بخش دیگری از بیانات، رهبر انقلاب با اشاره به تهدیدات آمریکا، محاسبات دشمن را به چالش کشیدند و فرمودند: «برخی می‌گویند ناو هواپیمابر آمریکا خطرناک است؛ بله، اما آن سلاحی که این ناو را غرق خواهد کرد، از آن خطرناک‌تر است.» این جمله با تکبیر و تشویق ممتد حاضران همراه شد.

واکنش‌های یکدست مردم، نشان از فهم مشترک داشت؛ نه هیجان زودگذر و نه سکوت سرد، بلکه درک عمیق از پیام عزت، اقتدار و عدالت.

دیدار به پایان رسید، اما اثرش باقی ماند. مردمی که از حسینیه خارج می‌شدند، سبک‌تر بودند؛ با این اطمینان که رهبرشان، هم مقتدر در برابر دشمن و هم مهربان با فرزندان این ملت است.

برخی روزها در تقویم نمی‌مانند؛ در حافظه می‌مانند. ۲۸ بهمن، برای آذربایجان، از همان روزها بود.

انتهای پیام/