وصیت نامه شهید«قربان سرگزی»

منافقان را تحت نظر بگیرید و با آنها با تمام قدرت به مبارزه برخیزید

شهید«قربان سرگزی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: رفتارهای منافقان را تحت نظر بگیرید و با آنها با تمام قدرت به مبارزه برخیزید و آنها را ریشه کن کنید تا دیگر این قدر توطئه نکنند و بر علیه ما قد علم نکنند.

کد خبر: ۶۱۲۱۹۰

سه‌شنبه - ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 28 November

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید«قربان سرگزی»، یکم فروردین 1319، در شهرستان زابل دیده به جهان گشود. پدرش علیجان، کشاورزی می کرد و مادرش سکینه نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. کارمند اداره ارشاد بود. سال 1354 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم اسفند ماه 1363، در جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. پیکر وی را در بهشت مصطفی شهرستان زاهدان به خاک سپردند.

بسم الله الرحمن الرحيم

«إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ»

«کسانی که مصیبتی بر آنها وارد شده می گویند ما از آن خدا هستیم و بازگشتمان به سوی اوست».

پس از حمد و سپاس خداوند که ما را از خون بسته بیافرید و پس به ما عقل، شعور و توانایی داد که تا در راهش کارزار کنیم و با سلام و درود به محضر حضرت حجت بن الحسن «ارواحنا روحی له الفدا» و با سلام و درود بر نایب برحقش خمینی کبیر و با سلام و درود بر شهیدان راه خدا و با سلام و درود بر رزمندگان اسلام خصوصاً سربازان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و جانبازان و عاشقان قبر ابا عبدالله الحسين (ع) انصار آن حضرت.

خدا را شکر می کنم و سپاس می گویم که در این چنین موقعی به من این توفیق را داد که در راه خودش خون ناقابل خود را فدا کنم و پرچم اسلام را سرافراز کنم و با خون خود درخت اسلام را شاداب بکنم و درخت سپاه بی ثمر استکبار را از ریشه بخشکانم. خداوند این توفیق را به من داد که این چنین به جبهه بیایم و در راه خودش کارزار کنم.

وصیت نامه خود را آغاز می کنم در حالی که با عقلی کامل و اختیار تام و از روی آزادی و آزادگی: «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمداً رسول الله و اشهد ان علياً ولى الله و اشهد ان خمینی روح الله». در آن زمان که امام حسین (ع) در کربلا تمام یارانش را از دست داد، فریاد زد آیا کسی هست که من را یاری کند. کسی جوابش را نداد و در این موقع و در این زمان که ما زنده هستیم می گفتیم «ای کاش ما هم زنده بودیم و در آن زمان تا حسین (ع) را یاری کنیم». ولی می بینیم در این زمان هم فرزند حسین (ع) لبیک سرداده و یاور می خواهد و من بنابر وظیفه خود به لبیک او جواب دادم و برای دین خدا و انقلاب او به جبهه آمدم و خالصانه از او حمایت کردم و جان خود را در طبق اخلاص گذاشتم و یا در راه حفاظت از دین مبین اسلام شربت شهادت را نوشیدم.

فرزندم محمد مهدی اگر می خواهید که من از دستت راضی باشم و خدا از دستت راضی باشد و در این دنیا و آن دنیا سعادتمند باشی راه ولایت فقیه و روحانیت را انتخاب کن و به کارهای نیک و خیر بیشتر روی بیار و به یاری دین خدا بشتاب و اسلحه خونین پدرت را بر زمین نگذار و نگذار که جای پدرت خالی بماند و اگر دشمن جایی را خالی دید ضربه ای محکم به آنجا می زند لذا تو جایم را پر کن که دشمن نتواند ضربه بزند. با دروغ گویان دوست نشو که تو را بی بند و بار و خیانت کار به بار می آورند و مانند سراب هستند و با نیکان و پاکان و راستان معاشرت کن که اگر زندگی دنیا را می خواهید و می خواهید سعادتمند دو جهان شوید. وقتی که خدا را قبول داریم و می دانیم که قیامتی است و حسابی در کار می باشد پس ما از چه باید بترسیم. دیگر جایی برای ترسیدن باقی نمی ماند و اگر مصیبت و گرفتاری در راه خدا برایمان بیاید باید از شربت بهتر دوست بداریم به طوری که حضرت علی (ع) می فرماید «به خدا قسم عشق و علاقه من نسبت بر مرگ بیشتر از عشق و علاقه کودکی است که به پستان مادر دارد».

فرزندم ما که ایمان به خدا و جهان آخرت داریم باید مرگ را این جوری حساب کنیم که مرگ پلی است به آن جهان و ما این راهی را که می رویم راه امامان و انبیاء و پیامبران بــوده است راه کسانی بوده است که شهادت را افتخار خود می دانستند و بهترین موقع را زمانی دانستند که به دیدار لقاء الله می شتافتند. و این دنیا را وداع می گفتند. مانند امام حسین (ع) که هر وقت می دید به شهادت دارد نزدیک تر می شود چهره اش افروخته می شد و شوقش بیشتر می شد، و ما پیرو این سروران هستیم، باید عقیده مان مانند اینها باشد و اگر ما آنها را قبول داریم به عنوان پیشوایانمان پس باید دنباله رو اینها باشیم تا موفق باشیم. «دنیا بهشت کافر است و جهنم مومن» و مرگ پلی است که مومن را از زندان بــه قصر می برد و پلی است که کافر را از قصر به زندان می برد.

و اما ملت قهرمان و شهادت پرور ایران من خود را کوچکتر از آن می دانم که وصیت و موعظه ای برای شما بکنم و اما گفتن چند نکته ضروری است:

در کارهای خیر شرکت کنید، اگر می خواهید موفق شوید و نابود نگردید، مساجد را خالی نگذارید و نماز جماعت و جمعه را هر چه با شکوه تر برپا کنید تا شیطان در بین صف های شما رسوخ نکند. امام و روحانیت را پشتیبان باشید. به جبهه بیایید و درخت اسلام را تنومند کنید و علف هرزها را بکنید. در ارگان های انقلابی شرکت کنید، خصوصاً سپاه، بسیج و جهاد سازندگی. تا می توانید کارهایتان را برای خدا انجام دهید. اگر دو نفر متقی و پرهیزگار با هم مخلوط بشوند، یک انسان کاملی به وجود می آید که به آن شهید می گویند.

«وصیت نامه ای دیگر»

بسم الله الرحمن الرحيم

«اعوذ بالله من الشيطان الرجيم إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبيل اللهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ». (سوره توبه آیه 111).

«همانا خدا خرید کرده است از مسلمانان جان ایشان و مال ایشان را به عوض آن که ایشان را باشد بهشت. جنگ می کنند در راه خدا پس می کشند و کشته می شوند».

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و به امید پیروزی رزمندگان اسلام. پس از حمد و شکر خداوند تعالی که به ما توفیق داد تا در این مکان مقدس که به حق کارخانه انسان سازی است جمع شویم تا بتوانیم به اسلام خدمتی ناچیز بکنیم و جان ناقابل مان را فدای اسلام و اسلامیان و خدا کنیم.

در مرحله اول قبل از همه چیز باید این کلمات را بر زبان بیاوریم که «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد انّ محمداً عبده و رسوله و اشهد ان علياً ولی الله و ان خمینی روح الله» تا همگان بدانند که ما برای خدا آمده ایم نه برای دنیا، فرزندم محمد مهدی راه اسلام را برو و پیرو امام امت باش بکوش ای تک پسرم که فردای قیامتی هم هست باید جواب بگوییم باید پیام خون شهدا را به همگان برسانیم. بکوش و برای توشه آخرت خودت چیزی جمع آوری کن. فرزندم تو در وقت خوبی قرار گرفته ای. تو در زمانی هستی که حسین زمان یک طرف و یزید زمان هم طرف دیگر، تو در این انقلاب بزرگ شدی بکوش از این نعمت الهی استفاده لازم را ببر. فرزندم در مصیبت ها و رنج ها صبر کن و بگو «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» یعنی «ما از خداییم و به سویش بر می گردیم» فرزندم بدان دنیا جهنم مومن است و بهشت کافر. پس در این دنیا سختی ها را تحمل کن و بدان که ما حق هستیم و واهمه ای هــم نداشـتـه بـاش، چون ما راه خدا را می رویم و اگر توکل به خدا کنیم خدا خودش گره گشای مشکلات است. امیدوارم که مرا ببخشی. خداحافظ ای فرزندم.

و شما ای مردم که در این مکان مقدس جمع شده اید، راه امام که همان راه خدا و صراط مستقیم است بروید و امام، رزمندگان و مسئولین کشور را دعا کنید و پشتیبان ولایت فقیه باشید. رفتارهای منافقان را تحت نظر بگیرید و با آنها با تمام قدرت به مبارزه برخیزید و آنها را ریشه کن کنید تا دیگر این قدر توطئه نکنند و بر علیه ما قد علم نکنند دیگر عرضی ندارم جز سلامتی شما اگر بدی در حق شما کردم مرا ببخشید نماز جمعه، دعاهای ندبه، کمیل، توسل و نماز جمعه یادتان نرود. والسلام. در خط روحانیت که همان خط امام هستند باشید روحانیونی که در خط امام هستند.