زندگی‌نامه شهید «یعقوب ابراهیم‌نژاد»

شهیدی که زندگی را با مبارزه آغاز کرد و با شهادت به اوج رساند

شهید «یعقوب ابراهیم‌نژاد» از جوانانی بود که تمام زندگی‌اش را سراسر در مسیر ایمان، مبارزه و دفاع از آرمان‌هایش سپری کرد. او از دل یک خانواده مذهبی برخاست، با انقلاب همراه شد و با آغاز جنگ راهی جبهه‌ها گردید تا سرانجام با نثار جان خویش، نامش را در شمار حماسه‌ آفرینان این سرزمین ثبت کند.

کد خبر: ۶۱۲۱۵۷

سه‌شنبه - ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 28 November

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «یعقوب ابراهیم‌نژاد» چهارم مهر ماه ۱۳۴۲، در روستای بمانی تابعه شهرستان میناب چشم به جهان گشود. پدرش ابراهیم، کارگر بود و مادرش سکینه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم بهمن ماه ۱۳۶۴، در بمباران هوایی سکوی نفتی اسلکه الاُمیه عراق به شهادت رسید. مزارش در گلزار شهدای شهرستان رودان واقع است.

اعتبار این سخن از شهیدی است که با خون خویش پای دفتر شهادت را امضا کرد و از این جهان دل برید.

یعقوب، شهیدی دیگر از کاروان شهیدان کربلای ایران بود؛ جوانی که حماسه آفرید و روح حماسه‌ آفرینی را در جان جامعه دمید و به زندگی معنایی تازه بخشید. او همچون دیگر رهروان راه حسین (ع)، زندگی را با مبارزه آغاز کرد و سرانجام جان خود را در راه هدف و عقیده‌اش فدا ساخت. ایثار و از خودگذشتگی را به یادگار گذاشت و برگ زرین دیگری بر کتاب زندگی حقیقی انسان‌ها افزود. او حجتی شد برای دیگران تا سلاح بر دوش گیرند و راه و رسالتش را ادامه دهند.

شهید یعقوب ابراهیم‌نژاد در تاریخ چهارم مهر ماه ۱۳۴۲، در خانواده‌ای مذهبی و متدین چشم به جهان گشود. زندگی او از بیست‌ودو بهار فراتر نرفت؛ اما همین عمر کوتاه، سرشار از تلاش، ایثار، نیکی و مبارزه بود. پس از گذراندن دوران دبستان و راهنمایی، عشقی عمیق به قرآن و اصول جاودان اسلام در دلش جوانه زد و روح تشنه‌اش را با آموختن و عمل به آن سیراب کرد.

با آغاز انقلاب، فعالیت‌های او نیز شروع شد و هرچه خروش مردم گسترده‌تر می‌شد، تلاش او نیز افزون‌تر می‌گردید. با شروع جنگ، بی‌درنگ راهی جبهه‌ها شد و ماه‌ها در سنگرهای گوناگون به نبرد پرداخت. مدتی برای استراحت بازگشت، اما شادی دوستان و آشنایان از دیدارش دیری نپایید؛ چرا که دل او همچنان در جبهه می‌تپید و روحش شیفته میدان نبرد بود.

این بار بازگشتی در کار نبود. در منطقه اسکله الامیه جنگید تا آن‌که در بیست‌وچهارم بهمن ماه ۱۳۶۴ بر اثر بمباران هوایی سکوی نفتی اسلکه الاُمیه عراق، به دیدار معبود شتافت و با پیکری غرق در خون، پرواز به‌ سوی پروردگار را برگزید.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای متن/