«نورالله»؛ نوری که خانه را روشن می‌کرد

خواهر شهید «نورالله عزالدین» نقل می‌کند: «وقتی از مدرسه یا باغ می‌آمد، مادرم می‌گفت: نور خدا! اومدی؟ می‌گفتم: چرا اسم اصلی اش رو صدا نمی‌کنی؟ می‌گفت: این بچّه در دنیا و در آخرت زندگی‌ام رو روشن می‌کنه.»

کد خبر: ۶۱۲۱۳۴

سه‌شنبه - ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 28 November

به گزارش نوید شاهد سمنان، در شانزدهم خرداد ۱۳۴۲ در خانواده غلامعلی عزالدین در شهرستان سمنان، کودکی چشم به جهان گشود که نامش را نورالله گذاشتند.

تولد، کودکی و شکل‌گیری شخصیت

پدر خانواده کشاورز بود و «شهید نورالله عزالدین» از همان آغاز زندگی با سختی‌ها و تلاش‌های کار کشاورزی آشنا شد و روحیه صبر و کوشش در وجودش شکل گرفت. او دوره‌های ابتدایی و راهنمایی را در همان شهر گذراند و از همان سال‌های نخست، استعداد و پشتکارش در درس خواندن زبانزد بود؛ به‌گونه‌ای که وقتی در خانه از او درس می‌پرسیدند، می‌توانست مطالب کتاب را با ذکر صفحه و حتی سطر بیان کند. نورالله پس از پایان این دوره‌ها، وارد دبیرستان شد و کلاس اول را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت. خواهر نورالله نقل می‌کند: «وقتی از مدرسه یا باغ می‌آمد، مادرم می‌گفت: نور خدا! اومدی؟ می‌گفتم: چرا اسم اصلی‌اش رو صدا نمی‌زنی؟ می‌گفت: این بچّه در دنیا و در آخرت زندگی‌ام رو روشن می‌کنه.»

حضور در انقلاب، جبهه و شهادت

با پیروزی انقلاب اسلامی، این نوجوان پانزده ساله به جمع یاوران انقلاب پیوست و با تشکیل بسیج، در کنار دوستان بسیجی خود قرار گرفت. او در دوره‌ای سه‌ماهه به پیرانشهر اعزام شد و در همان مأموریت از ناحیه پا مجروح گردید؛ اما به دلیل سطحی بودن جراحت و عشق عمیقش به حضور در منطقه، تا پایان دوره به عقب بازنگشت. پس از بازگشت، به عضویت سپاه پاسداران درآمد و بار‌ها با مسئولیت‌های مختلف در جبهه حضور یافت و به انجام وظیفه پرداخت. سرانجام در عملیات والفجر هشت، در بیست و یکم بهمن‌ماه ۱۳۶۴ در منطقه ام‌الرصاص به شهادت رسید. پیکر او پس از انتقال به سمنان، در گلزار شهدای این شهر و در جوار حرم امامزاده یحیی(ع) به خاک سپرده شد.

انتهای متن/