فرازی از وصیت نامه معلم شهید «سید یدالله موسوی»؛

این انقلاب ثمره خون هزاران شهید به خون خفته است

معلم شهید «سید یدالله موسوی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «این انقلاب ثمره خون هزاران شهید به خون خفته است از پیکر‌های تکه تکه بهشتی‌ها و منتظری‌ها و دستغیب‌ها و مطهری‌ها گرفته تا رزمندگان جان بر کفی که یک شبه راه صد ساله را پیمودند پس شما موظف به حفظ و نگهداری آن هستید.»

کد خبر: ۶۱۱۷۶۷

شنبه - ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 25 November

به گزارش نوید شاهد خوزستان، معلم شهید سید یدالله موسوی در اولین روز فروردین ماه ۱۳۳۴ در خانواده‌ای مذهبی و معتقد در رامهرمز دیده به جهان گشود. پدرش سید رضا نام داشت. پس از گذراندن دوره تربیت معلم به شغل معلمی پرداخت. پس از شروع جنگ تحمیلی عازم جبهه شد. در اول بهمن ماه ۱۳۶۵ در عملیات والفجر مقدماتی به شهادت رسید. پیکر پاکش در زادگاهش واقع است.

متن وصیت نامه معلم شهید سید یدالله موسوی:

کمبود‌ها و دسته بازی‌ها و نفاق‌ها شما را از هم جدا نکند

با مطالعه تاریخ اسلام هیچ زمان به یاد ندارم که اسلام از دشمن خارجی و آشکار شکست خورده باشد بلکه همیشه از درون ضربه خورده پس به هوش باشید که کمبود‌ها و دسته بازی‌ها و نفاق‌ها شما را از هم جدا نکند.

مقاوم و در صحنه باشید

ایثارگری‌ها و مقاومت‌ها و کمک‌های جانی و مالی شما را هیچ زمانی در تاریخ اسلام به یاد ندارد پس مقاوم و در صحنه باشید که سرافرازی از آن شماست.

این انقلاب ثمره خون هزاران شهید به خون خفته است از پیکر‌های تکه تکه بهشتی‌ها و منتظری‌ها و دستغیب‌ها و مطهری‌ها گرفته تا رزمندگان جان بر کفی که یک شبه راه صد ساله را پیمودند پس شما موظف به حفظ و نگهداری آن هستید.

بهترین مردن‌ها جان دادن در راه خداست

پایان کار همه ما رفتن از این دنیای فانی است و بهترین مردن‌ها و رفتن‌ها جان دادن در راه خداست، زیرا شهید بیشترین بهره را خودش میبرد و با رفتن خود خون جدیدی در رگ‌های پیکر اسلام به جریان می‌که هر قطره آن بر دوش همه مسلمانان سنگین میکند و هر لحظه فریاد سر میدهد که راهم را ادامه دهید.

خونبهای شهید زندگی سعادتمند در بهشت

مولا علی (ع) در نهج البلاغه میفرماید: «هر کسی عاشق خدا شد خداوند حتما او را در راهش قربانی میکند و خونبهایش را خودش می‌پردازد و خونب‌های او همان زندگی سعادتمند در بهشت خدائی و در کنار پیامبران و امامان و صالحان است.»

پدرم؛ با عطوفت پدرانه این حقیر را مورد عفو قرار ده

پدر گرامی و ارجمندم می‌دانم که در راه بزرگ کردن من زحمت‌های زیادی کشیدی و از این که نتوانستم جوابگوی خدمات ارزنده ات باشم معذرت می‌خواهم و امیدوارم با عطوفت پدرانه خود این حقیر را مورد عفو قرار دهی.

انتهای پیام/