زندگی شهید «ابوالفضل اسدزاده»

از سکوی افتخار تا آسمان شهادت

شهید «ابوالفضل اسدزاده» ۲۶ آذرماه ۱۳۳۳ در جهرم دیده به جهان گشود. دوران کودکی را گذراند و ۷ سالگی راهی مدرسه شد. دوره ابتدایی در دبستان شاپور و دوره متوسطه در دبیرستان‌های فردوسی و اسلامی جهرم گذراند. وی از هوش و ذکاوت سرشاری برخوردار بود و زبانزد شاگردان و معلمان خود بود. از کودکی به درس و تحصیل علاقه‌مند بود ... متن کامل زندگی این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۱۴۵۳

جمعه - ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 24 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید ابوالفضل اسدزاده در ۲۶ آذرماه سال ۱۳۳۳ در شهرستان جهرم دیده به جهان گشود. دوران کودکی را سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. دوره ابتدایی را در دبستان شاپور و دوره متوسطه را در دبیرستان‌های فردوسی و اسلامی جهرم گذراند. وی از هوش و ذکاوت سرشاری برخوردار بود و این ویژگی، او را در میان شاگردان و معلمان به چهره‌ای ممتاز و زبانزد تبدیل کرده بود.

از همان کودکی به علم‌آموزی علاقه‌مند و به انجام فرائض دینی پایبند بود. حتی زمانی که تصمیم به ورود به ارتش گرفت، با روحیه‌ای متعهدانه، از آیت‌الله حق‌شناس در جهرم اجازه شرعی دریافت کرد. در سال ۱۳۵۲ به استخدام نیروی هوایی ارتش درآمد و به‌عنوان دانشجوی افسری رادار مشغول به خدمت شد. در پایان دوره، به‌دلیل کسب رتبه ممتاز، به‌عنوان استاد رادار در مرکز آموزش‌های هوایی تهران به خدمت ادامه داد.

علاقه فراوان او به ادامه تحصیل سبب شد در سال ۱۳۵۵ در کنکور سراسری شرکت کرده و با رتبه‌ای بالا در رشته خلبانی پذیرفته شود. پس از گذراندن دوره مقدماتی، برای طی دوره تکمیلی عازم آمریکا شد. ابوالفضل که فردی مؤمن و متدین بود و پیش از پیروزی انقلاب، از طریق آیت‌الله حق‌شناس با امام خمینی (ره) آشنا شده بود، رساله امام را نیز با خود به آمریکا برد.

وی این دوره را با موفقیتی چشمگیر به پایان رساند و رکورد‌های برجسته‌ای از خود به‌جا گذاشت؛ مهم‌ترین آن، کسب عنوان «نخستین دارنده هر چهار جایزه ممتاز خلبانی آمریکا در تاریخ نیروی هوایی ارتش» بود. مهارت او چنان مثال‌زدنی بود که استاد خلبان آمریکایی‌اش گفته بود: «اگر روزی در جنگ با اسدزاده روبه‌رو شوم، قطعاً از مقابل او فرار می‌کنم.»

شهید اسدزاده در ۳۰ خردادماه ۱۳۵۸، علی‌رغم درخواست مقامات آمریکایی برای ماندن در آن کشور، قاطعانه این پیشنهاد را رد کرد و به میهن اسلامی بازگشت.

در آغاز جنگ تحمیلی، وی در تهران از مؤثرترین افراد در ایجاد دانشکده خلبانی برای آموزش دانشجویان پرواز در پادگان قلعه‌مرغی بود. اما روحیه عاشقانه‌اش نسبت به اسلام و انقلاب، او را به حضور مستقیم در صحنه نبرد فرا می‌خواند. از این‌رو، بار‌ها به شهر‌های تبریز، همدان، اصفهان، دزفول و شیراز اعزام شد و سرانجام در سال ۱۳۶۱ برای ایفای نقش مؤثرتر، داوطلبانه از تهران به دزفول منتقل گردید و پرواز با هواپیمای جنگی F-۵ را برگزید.

سرانجام این خلبان شجاع و متعهد، در ۲۴ بهمن‌ماه سال ۱۳۶۴ و در جریان عملیات غرورآفرین والفجر ۸، داوطلبانه به مأموریت انهدام سکوی موشکی و نیرو‌های بعثی اعزام شد. مأموریت را با موفقیت کامل به انجام رساند، اما در مسیر بازگشت، هواپیمایش بر اثر اصابت پدافند هوایی دشمن مورد هدف قرار گرفت و به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر پاک این شهید گران‌قدر در گلزار شهدای فردوس جهرم به خاک سپرده شد.

انتهای متن/