خاطره/ آخرین دیدار

خواهر شهید «محمد حسن‌زاده امیری» می‌گوید: لحظه آخری که قصد رفتن به جبهه را داشت به همراه همسرش به منزل ما آمد و با ما خداحافظی کرد. با اصرار من به داخل خانه آمد، پس از صرف غذا با تک تک ما خداحافظی کرد، من به شوخی گفتم چرا اینقدر دقیق با همه وداع می‌کنی؟! در جواب گفت: چون مطمئن هستم که دیگر بر نمی‌گردم و این آخرین دیدار من با شماست. همین هم شد. او پس از ۱۵ روز به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۱۱۳۴۱

دوشنبه - ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 20 November

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «محمد حسن زاده امیری» متولد پنجم دی ماه ۱۳۴۲، در شهرستان بابل به دنیا آمد. پدرش رجبعلی و مادرش آمنه نام داشت و سرانجام در تاریخ بیستم بهمن ماه ۱۳۶۴، در جاده فاو - بصره بر اثر اصابت ترکش خمپاره و متلاشی شدن کل بدن به شهادت رسید. پیکر بزرگوار این شهید در گلزار شهدای شایستگان به خاک سپرده شد.

چند خاطره‌ای از شهید «محمد حسن زاده امیری»:

برادر شهید: شهید در طول سال بیشتر روز‌ها را سعی می‌کرد روزه بگیرد. مادرم گاهی اوقات فراموش می‌کرد که ایشان روزه هستند مهمانی به منزل ما می‌آمد مادرم شهید را برای غذا خوردن صدا می‌زد و شهید عصبانی می‌شد که چرا جلوی مهمان ابراز کردند که من روزه دارم، شهید کار‌ها را برای رضای خدا می‌کرد و اگر کسی می‌فهمید آن را به حساب ریاکاری می‌گذاشت.

خواهر شهید: من دختری به دنیا آوردم و اسمش را فاطمه گرفتم آن روز که زایمان کردم شهید به منزل ما آمد وقتی فهمید فرزندم دختر است گفتند شاد باشید نکند خدای ناکرده صورت بچه را بزنی، زیرا او هم سید است وهم، هم نام فاطمه (س) است.

شهید در طول سال بیشتر روز‌ها را سعی می‌کرد روزه بگیرد. مادرم گاهی اوقات فراموش می‌کرد که ایشان روزه هستند مهمانی به منزل ما می‌آمد مادرم شهید را برای غذا خوردن صدا می‌زد و شهید عصبانی می‌شد که چرا جلوی مهمان ابراز کردند که من روزه دارم، شهید کار‌ها را برای رضای خدا می‌کرد و اگر کسی می‌فهمید آن را به حساب ریاکاری می‌گذاشت.

پدر شهید: شهید کوچک بود اصلاً سر و صدا نداشت شیطنت هم نمی‌کرد. بی آزار و ساکت بود بیشتر درس می‌خواند و اصلاً اهل گریه نبود تکالیفش را خوب انجام می‌داد و به حرف ما همیشه گوش می‌داد و در کار‌ها به ما کمک می‌کرد.

انتهای پیام/