فرازی از وصیت‌نامه شهید «فیاضی»؛

برایم خیرات بفرستید که روز جزا هولناک است

شهید «محمدرضا فیاضی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «عاجزانه تقاضا دارم فرزندتان را فراموش نکنید، دعا نمایید و خیرات بفرستید که روز جزا بسیار هولناک است ...»

کد خبر: ۶۱۱۲۶۸

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 19 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید محمدرضا فیاضی، پنجم خرداد سال ۱۳۴۵در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش یوسف، کاسب بود و مادرش صغرا نام داشت، تا پایان دوره متوسطه و سطح دوم در حوزه علمیه درس خواند و روحانی بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، نوزدهم بهمن ماه سال ۱۳۶۵ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید محمدرضا فیاضی:

به نام حق که عاشق آنم و به عشق او در این ره قدم نهادم و انتظار آن دارم که معشوق عاشق‌اش را دریابد و به سوی خود بَرَد که این را نهایتِ لطف خالق نسبت به مخلوق میدانم؛ زیرا هیچ مرگی، چون شهادت و هیچ عبادتی، چون جهاد فی سبیل‌الله، بزرگ رحمتی از جانب خدای نیست.

اینجانب محمدرضا فیاضی با اِقرار به وحدانیّت خداوند متعال و رسالت انبیای الهی از آدم (ع) تا خاتم (ص) و امامت دوازده معصوم (ع) پاک که هر یک در زندگی خود عاشقی بودند که طعم لقای حق را در عارفانه‌ترین شکل آن چشیدند و نیز حقانیّت روز جزا؛ و در این لحظات که بر پایان رزم خود پیروزیِ خونینِ شهادت را می‌بینم، از روی صِدق و صفا و با شوق و سُروری وصف‌ناپذیر و در نهایت عَجز و ناتوانی در پیشگاه حَیِ منّان، نکاتی را بیان می‌کنم: خداوندا! بنده‌ای ذلیل، حقیر و گنهکارم؛ ولی با یقین عمقی و قلبی خود و با نظر رحمت و لطف توبه سوی تو برای ادای تکلیف قدم گذاشته‌ام تا شاید پذیرایم شوی و آنچه را که باید به عاشقانت بفهمانی و بچشانی که رحمانیّت تو از مرز تصّور بیرون است.

پروردگارا! اگر من بنده‌ای خوب برای تو نبودم، تو ربِّ خوبی برایم بودی و هستی که همیشه خطایم را بخشیده‌ای و اقرار دارم که گناهانم همه از روی نادانی بوده است که اگر بخواسته حقیقی فطرتم آگاه بودم، به توفیق تو آن می‌شدم که باید می‌بُودم و اگر دست به اقرار گذاشته و بخواهم همه را بگویم، زیاد است و تو بهتر از من بر آنها آگاهی.

برایم خیرات بفرستید

اما پدر و مادر گرامی و مهربانم و‌ای کسانی که شوق‌تان از هدیه دادن به درگاه حق وصف‌ناپذیر است! فرزند گنهکار و متخلف‌تان را عفو نمایید. زحمات بسیار کشیدید ولی همه قبول داریم که این دنیای فانی به قدری پَست است که حتی مُتَّقی‌ترین افراد را در خواب غفلت فرو بُرده و آنی از ایشان صادر می‌شود که بعید یا محال به نظر می‌رسیده است. در هر صورت آنچه را خطا کردم، ببخشید و عاجزانه تقاضا دارم فرزندتان را فراموش نکنید، دعا نمایید و خیرات بفرستید که روز جزا بسیار هولناک است، اگر خدا به دادمان نرسد. خداوندا! در آغوش گیر عبدی را که همه چیز را به عشق رضا و لقایت کنار زد و به سویت پَرکشید.