فرازی از وصیت‌نامه شهید «حیدر مسعودی»؛

مسجد‌ها را خالی نگذارید

همزمان با سالروز شهادت «حیدر مسعودی» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «دوستان و فامیل‌ها! مرا حلال کنید و از پدر و مادرم حلالیت بگیرید و مسجد‌ها را خالی نگذارید ...»

کد خبر: ۶۱۱۲۵۷

يکشنبه - ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 19 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید حیدر مسعودی، نهم آبان سال ۱۳۴۴، در روستای اوان از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش قربانعلی، کارمند بنیاد مستضعفان بود و مادرش شهربانو نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. نوزدهم بهمن ماه سال ۱۳۶۱، در فکه توسط نیرو‌های عراقی به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۶۹ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت‌نامه شهید حیدر مسعودی:

من در حالی این وصیت‌نامه را می‌نویسم که دلم پُر از خون و غم است؛ خون و غم برای آن که هستم و نمی‌دانم در آن جهان و در روز قیامت و نزد خدا چگونه سربلند کنم؟!‌ای انسانها! بترسید از روز قیامت!‌ای ملت‌ها! بترسید از روز رستاخیز!‌ای مردم! مواظب باشید تا خون شهدا پایمال نشود، که در آخرت نمی‌توانید جواب اَعمالتان را بدهید.‌ای پدران و مادران! جلوی بچه‌هایتان را نگیرید و بگذارید به جبهه‌ها بروند؛ زیرا اکنون اسلام احتیاج به جوانان شما و این خون‌ها دارد.‌

ای درخت اسلام! سیراب شو از این خون‌ها.‌ای اسلامیان! بخروشید و به رهبری این رهبر کبیر، پرچم اسلام را در سرتاسر جهان برپا کنید.‌ای جوانان! همه مسئولید؛ مبادا در برابر ملت‌های زیر ستم، در رختخواب غفلت بمیرید که حسین(ع) در میدان نبرد شهید شد؛ علی‌اکبر در راه حسین (ع) شهید شد و علی (ع) در محراب عبادت شهید شد.

پدر و مادر عزیزم! من به فرمان خداوند و بنا به مسئولیتی که داشتم، برای رضای خدا و برای نابودی دشمنان اسلام، به جنگ کفار رفتم تا بتوانم اسلام را یاری کنم و خداوند را از خود راضی و خشنود سازم. مرا ببخشید و حلالم کنید؛ من به شما خوبی نکردم؛ ولی امیدوارم از من راضی باشید. لطف خداوند بر شما باد؛ دوستان و فامیل‌ها! مرا حلال کنید و از پدر و مادرم حلالیت بگیرید و مسجد‌ها را خالی نگذارید.