وصیت شهید هدایت اله اکبری «۲»

باید عاشقی باشیم آماده پرواز / نکند در غفلت بمیرید

شهید «هدایت اله اکبری» در وصیت خود می‌نویسد: «با رسیدن به اهل بیت به خدا رسیده‌ایم، در طول زندگی ائمه اطهار آنان چه خون دل‌ها که خوردند و چه آزار‌هایی را تحمل کردند تا بتوانند این را به ما بفهمانند نه این که خود را در این چارچوب حبس کنیم بلکه بدانیم که این بدن قفسی است برای روح ما و دنیا نیز قفسی برای هر دوی آنها می‌باشد...» متن کامل وصیت دوم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۱۲۳۵

پنجشنبه - ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 16 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «هدایت اله اکبری» نهم خرداماه ۱۳۴۶ در میانده فسا دیده به جهان گشود. شش سالگی راهی دبستان شد، کلاس چهارم ابتدایی او با جریانات انقلاب مصادف شد. با آغاز جنگ تحمیلی و شوق رفتن به جبهه باعث شد به بسیج مراجعه کند و پس از یک ماه آموزش نظامی به جبهه‌های جنوب اعزام شد و سرانجام در عملیات کربلای ۵ پس از منهدم کردن چندین تانک مزدوران بعثی هفتم بهمن سال ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای میانده فسا به خاک سپرده شد.

متن وصیت «۲» :

با رسیدن به اهل بیت به خدا رسیده‌ایم، در طول زندگی ائمه اطهار آنان چه خون دل‌ها که خوردند و چه آزار‌هایی را تحمل کردند تا بتوانند این را به ما بفهمانند نه این که خود را در این چارچوب حبس کنیم بلکه بدانیم که این بدن قفسی است برای روح ما و دنیا نیز قفسی برای هر دوی آنها می‌باشد.

پس ما باید عاشقی باشیم آماده پرواز، با کنار زدن این دو قفس به سوی معشوق حقیقی خود پرواز کنیم و بدانیم که محبوب تنها خداست و سایرین را حاشیه نشین این عشق قرار دهیم در قسمت دوم این آیه حسن نظر ما را به سوی آخرت جلب می‌کند تا آن‌جا را از یاد نبریم و کاری کنیم که وقتی ما را بار دیگر زنده کردند و از ما اعمالمان را پرسیدند نزد خدا و اولیاء او شرمنده نباشیم و طوری نباشد که به خدا بگوییم که ما را به آن دنیا برگردان تا شاید کار‌های خوب انجام دهیم، چون کلامی بشنویم و برگشتن ما به دنیا غیر ممکن است.

پس از الان به فکر این باشیم که هر آن ممکن است مرگ به سراغ ما بیاید و قبل از رسیدن آن به فکر خود باشیم و چنانچه حضرت علی علیه السلام می‌فرماید: به حساب خود برسید قبل از اینکه به حساب شما رسیدگی شود و بمیرید قبل از اینکه شما را بمیرانند.

پس باید به پیشواز مرگ رفت و از مرگ استقبال کرد، کاری کنیم که خدا با ما ندای ارجعی الی ربک را سر دهد و چون کسانی باشیم که آرزو می‌کنند مرگ را، چون راحتی در قبر می‌دانند و کسی که عاشق باشد خلوت با معشوق را می‌خواهد و در قبر به معشوق رسیده و این دیگر ناراحتی ندارد. من به دوستان تذکر می‌دهم که نکند خدای ناکرده در غفلت بمیرید و از شما می‌خواهم که فکر کنید و با بینش روشن راه خود را انتخاب کنید و هر کاری که می‌خواهید بکنید ولی مسیر خود را طوری قرار دهید که پشیمان نشوید.

و اما پدر مهربانم از زحماتی که در طول زندگی برای رشد و تربیت من تحمل کردید سپاسگذارم و از شما تشکر می‌کنم که مرا طوری بار آوردید که راه درست را انتخاب کنم و اگر در حق شما کم احترامی کردم و نتوانستم بطور خوبی زحمات شما را جبران کنم از شما پوزش می‌طلبم و اکنون من که اسیر این دنیا بودم با کوله باری از گناه این مسافر خانه موقتی را ترک می‌کنم و از خدا می‌خواهم که با این بنده حقیرش با رحمت معامله کند و حال با دست خالی می‌روم، امیدوارم که این جان مرا در سر راه خودش قبول نماید و از شما می‌خواهم در فراغ من صبر را پیشه خود کنید که در این صورت اجر شما از من بسیار بالاتر می‌رود و چنانچه خداوند در قرآن فرموده است، برای هر که صبر کند اجر فراوانی می‌باشد و گفته است یکی از نورانیتی این چهره‌ها در روز قیامت از آن کسانی است که صبر کرده‌اند و در دنیا چنانچه این را می‌دانید و به من یاد داده‌اید من امانتی بودم که از جانب خدا به شما عنایت شده بود و خدا دوست داشت آن طور که خود می‌خواسته یعنی کشته شدن در راه خود را بپذیرد.

حال ما نیز باید به خواسته خدا راضی باشیم و از برادارن عزیزم می‌خواهم که در عرصه زندگی با بینش درست پیش روند و از خدا می‌خواهم که شما را نیز در راه خود شهید کند، چون پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله و سلم) می‌فرمایند: بالاتر از هر چیزی، خیری است و والاتر‌ها این است که در راه خدا کشته شویم.

و از خواهرانم می‌خواهم که از شهادت من دلگیر نباشید و ناراحتی نکنید، چون من دوست داشتم در راه خدا کشته شوم و از کلیه خویشان و نزدیکان می‌خواهم که اگر از من بدی مشاهده کردند از من درگذرند و به من دعا و حلال کنند، که نتوانستم در این دنیا جبران زحماتی که برایم کشیدید حلالم کنند که نتوانستم در این دنیا جبران زحمات شما را بکنم و از شما می‌خواهم که مرا حلال کنید. در آخر از کسانی که پیش خدا عزیز هستند می‌خواهم برای آمرزش گناهانم دعا کنند. خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار. ۱۷ دی ماه ۱۳۶۵. فسا.

انتهای متن/