ایران؛ حماسه‌ی عشق و ایمان جاودان

ایران، سرزمین عشقی است که در رگ تاریخ می‌تپد و حماسه را نفس می‌کشد. شهیدانش ستون‌های سرفرازی‌اند که پرچم ایمان را در تندباد‌ها افراشته نگه داشتند؛ و این ملت، از سپیده‌ی انقلاب تا امروز، پیمان خویش با نور و آزادی را جاودانه کرده است. در ادامه یادداشتی با قلم ایوب کافی فعال فرهنگی منتشر می‌شود.

کد خبر: ۶۱۱۲۱۰

شنبه - ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 18 November

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ ایران، سرزمینی است که عشق در رگ‌هایش جاری است و هر طلوع و غروبش سرود جاودان دلدادگی. این خاک کهن تنها جغرافیا نیست؛ روحی زنده از نور و ایمان است که در قلب تاریخ می‌تپد. در نگاه عاشقانش، کوه و دشت و دریا آینه‌ای از جمال ازلی‌اند؛ جایی که عشق به وطن با عشق به حقیقت در هم می‌آمیزد. ایران بهاری‌ست که هرگز پژمرده نمی‌شود، زیرا ریشه‌هایش در معماری دیرینه‌ی ایمان و فرهنگ این سرزمین است؛ خاکی که میراث‌دار حکمت عارفان، غزل‌های شورانگیز شاعران و استقامت قهرمانان است.

این سرزمین مأمن دلاورانی‌ست که سرفرازی را با خون امضا کرده‌اند. در هر وجب از خاکش عطری از حماسه و در هر نسیمش صدای جان‌فشانی جاری‌ست. هزاران شهید با ایمان خویش، غرور و عزت این ملت را جاودانه ساختند تا حتی در تندباد روزگار، پرچم استقلالش افراشته بماند. فریاد آزادی از البرز تا خلیج فارس پژواکی‌ست از نسل‌هایی که ایستادند تا هیچ ظلمتی بر این خاک سایه نیفکند.

انقلاب اسلامی، قیامی بود نه از جنس قدرت، بلکه از جنس ایمان؛ نهضتی که در جست‌وجوی نور، ظلمت را شکافت. مردمی برخاستند تا کرامت خویش را پاس دارند و خونی که بر زمین ریخت، بذر بیداری شد. این انقلاب بازگشت به خویشتن بود؛ بازگشت به حقیقتی که انسان را از اسارت زر و زور رها می‌کند و به سرچشمه‌ی توحید می‌رساند.

در آن سپیده‌دم بهمن، امام آمد؛ روح‌اللهی از تبار آفتاب که صدایش همچون نسیم بر جان‌های خسته وزید و ایمان را در میلیون‌ها دل برافروخت. او پیام‌آور عشق و معلم آزادی بود؛ رهبری که در تاریکی، ندای روشنایی سر داد. نگاهش افق‌ها را گشود و دست‌هایش کشتی طوفان‌زده‌ی ملت را به ساحل اطمینان رساند. یاد او هنوز در جان مردم جاری‌ست.

اگر امام شمع هدایت بود، مردم پروانه‌هایی بودند که بی‌هراس از سوختن گرد نورش حلقه زدند. این پیوند ناگسستنی بر پایه‌ی حقیقت شکل گرفت. مردم ایران در هر آزمونی، از عاشورا تا امروز، ثابت کرده‌اند که ایمانشان استوارتر از فولاد و عشقشان عمیق‌تر از دریاست. آنان در برابر امواج خشم جهانی ایستادند تا نشان دهند ملتی که با خدا عهد بسته، هرگز طعم شکست و ذلت نمی‌چشد؛ و امروز، ایران دوباره در آفتاب ایمان می‌درخشد. از دماوند تا دنا، از خزر تا کارون، صدای ایستادگی مردمانش طنین‌انداز است. نسل جدید این سرزمین، فرزندان خون و باورند؛ وارثان صبر زینب و شجاعت حیدر، که معنای آزادی و مسئولیت آن را می‌دانند. در سایه‌ی چهل‌وهفت سال پایداری، ایران نه پیر، که جوان‌تر و استوارتر از همیشه قد برافراشته است؛ زیرا پیمانش با عشق و با خداوند، پیمانی ابدی‌ست.
درود بر روح بلند امام شهدا، حضرت روح‌الله خمینی، که با ایمان و اراده، تاریخ را دگرگون ساخت. درود بر ملت مقاوم ایران، که با عشق و باور، پرچم عزت را برافراشته نگه داشته است. درود بر ایران، قلب تپنده‌ی بیداری در جهان.

انتهای خبر/