شهید انقلاب؛

شهید محسن ابراهیمی؛ سربازی که مرخصی نگرفت، به ندای امام پاسخ داد

خاطراتی از پایداری، ایمان و شجاعت یک جوان انقلابی که سرانجام در 22 بهمن 57، در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۱۰۹۱۱

سه‌شنبه - ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 14 November

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید محسن ابراهیمی، متولد 1344 تهران، در خانواده‌ای فرهنگی و مذهبی رشد یافت و پس از اخذ دیپلم ادبی، به خدمت سربازی اعزام شد. با اوج‌گیری انقلاب اسلامی و صدور فرمان امام خمینی، او از جمله سربازانی بود که پادگان را ترک کرد تا به صفوف انقلابیون بپیوندد.

ابراهیمی که پیش از این نیز به سخنرانی‌های امام گوش فرا می‌داد، در تاریخ 22 بهمن 1357، پس از آمادگی کامل، برای مشارکت در تصرف پادگان‌ها به جمع مبارزان پیوست. اما در نزدیکی پادگان باغشاه (حر)، مورد هدف گلوله نیروهای رژیم پهلوی قرار گرفت و به فیض شهادت نائل آمد.

پیکر این شهید در بهشت زهرای تهران آرام گرفته است.

مادر شهید محسن ابراهیمی نقل می‌کند: «با شروع انقلاب، همیشه در تظاهرات شرکت می‌کرد و دیگران را هم تشویق می‌نمود. چون سرباز بود، فعالیتش محدود بود، اما بعد از فرمان امام مبنی بر فرار از پادگان‌ها، به خانه آمد. وقتی گفتم: "الان به کسی مرخصی نمی‌دن، تو چطور اومدی؟" چیزی نگفت، فقط گفت: "مهم نیست".»

همیشه نوارهای سخنرانی امام را به خانه می‌آورد و گوش می‌داد، اما از کارهای بیرون خانه چیزی نمی‌گفت. در روزهای آخر، در تصرف پادگان‌ها و نقاط حساس شرکت داشت. عصر روز 22 بهمن، پس از غسل و خوردن ناهار، از خانه بیرون زد تا به مردم برای تصرف پادگان‌ها بپیوندد. در نزدیکی پادگان "حر"، تیراندازی مزدوران رژیم آغاز شد و او نیز مورد اصابت قرار گرفت و به جمع شهیدان پیوست. خانواده پس از 16 روز از شهادت و محل دفنش در بهشت زهرا مطلع شدند.

یکبار دیگر هم در جریان تظاهرات، به شهادت نزدیک شده بود. آن روز به مادرش گفته بود: «دوست ندارم همین‌طوری و بدون انجام کاری شهید شوم. دوست دارم حداقل چند تا از مزدوران رژیم را بکشم.»

خصوصیات اخلاقی
از کودکی پدر را از دست داده و با محبت‌های مادرش بزرگ شده بود. اخلاقی نیکو، خونگرم، دلسوز و مهربان داشت. همیشه به فکر فقرا بود و دوست داشت کمک کند. برای نماز و فرائض دینی، به‌ویژه نماز صبح، اهمیت زیادی قائل بود و حتی مادرش را به خواندن نماز صبح سفارش می‌کرد. اهل مطالعه بود و به مادرش بسیار احترام می‌گذاشت.

شرح شهادت
عصر روز یکشنبه 22 بهمن 1357، برای گرفتن اسلحه و کمک به تصرف میدان پاستور، راهی شد. در مسیر، نزدیک دبیرستان نظام و در حوالی میدان باغ‌شاه، هدف گلوله مزدوران رژیم قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/