وصیت شهید هدایت اله اکبری «۱»

اهل‌بیت چراغ هدایتند و راه رهایی انسان در تلاطم دنیا

شهید «هدایت اله اکبری» در وصیت خود می‌نویسد: «پس همانا که ما در این دیار پر تلاطم که جمعی را به هلاکت می‌کشاند، ما دست را به سمت کشتی نجات اهل بیت عصمت علیهم السلام دراز کنیم و با...» متن کامل وصیت اول این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۱۰۴۱۴

سه‌شنبه - ۰۷ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 07 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «هدایت اله اکبری» نهم خرداماه ۱۳۴۶ در میانده فسا دیده به جهان گشود. شش سالگی راهی دبستان شد، کلاس چهارم ابتدایی او با جریانات انقلاب مصادف شد. با آغاز جنگ تحمیلی و شوق رفتن به جبهه باعث شد به بسیج مراجعه کند و پس از یک ماه آموزش نظامی به جبهه‌های جنوب اعزام شد و سرانجام در عملیات کربلای ۵ پس از منهدم کردن چندین تانک مزدوران بعثی هفتم بهمن سال ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای میانده فسا به خاک سپرده شد.

متن وصیت «۱» :

بسم الله الرحمن الرحیم وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ. هرگز گمان مبر آنانکه در راه خدا کشته شدند مرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.

به نام الله معبود جهانیان و به نام او که ما را با محبت خلق کرد و با مهربانی و لطف بسیار به ما روزی داد و ما را در تمامی حوادث حفظ فرمود و به راه خود هدایت نمود و در امت محمد (صل الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) که اصل خلقت می‌باشند قرار داد.

به نام او که حمد جمیع خلایق از آن اوست و تمام حمد‌ها به او باز می‌گردد و با کسب اجازه از محضر مبارک حضرت ولی عصر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف.

قرآن در آیات فراوانی انسان را به اصل خلقت و علت خلقتش بطور مکرر تذکر داده است و بسیار زیاد در این مورد یاد نموده تا این نکته بسیار مهم را فراموش نکنیم و حقا که انسان همانطور که خدا در قرآن فرموده نسبت به پروردگارش ناسپاس می‌باشد و اگر قرار بود که ما حرف گوش کن باشیم همین سوره عصر به تنهایی برای ما کافی بود و دیگر احتیاجی به این همه آیات نبود، چون در این سوره پروردگار می‌گوید‌: ای انسان‌ها همه شما در زیان و خسران می‌باشید و بدانید که ضرر می‌کنید بیایید و کار شایسته انجام دهید و نیکی کنید و یکدیگر را به حق و راستی و استقامت در این راه سفارش کنید. اما کجاست حق پذیران؟!

از جمله آیات خدا است که می‌فرماید: أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاکُمْ عَبَثًا وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لَا تُرْجَعُونَ. آیا پنداشته‌اید که شما را بیهوده و عبث آفریدیم، و اینکه به سوی ما بازگردانده نمی‌شوید؟

ما اگر به همین آیه توجه کامل کرده و عمیق بدان فکر کنیم می‌توانیم خود به سعادت برسیم، چون یادآوری می‌کند انسان را که حواس خود را خوب جمع کند و بداند که بی هدف آفریده نشده بلکه برای او کمالی در نظر گرفته شده است تا بدین وسیله به ارزش خود پی برد و توجه کند که پول و مقام و زیبایی و... چون حیوانات خوب خوردن و خوب خوابیدن برای او کمال نیست، بلکه خاصه این نیست و آن صفت ویژه انسان که در حیوانات نیست علم و معرفت و اخلاق حسنه است؛  و علم و معرفت به دست نمی‌آید مگر به وسیله تهذیب اخلاق.

و می‌دانیم که ما عالم اکبر هستیم و امانت عظیمی به دوش ما می‌باشد و بالاتر از ما تنها خدا می‌باشد. پس همانا که ما در این دیار پر تلاطم که جمعی را به هلاکت می‌کشاند، ما دست را به سمت کشتی نجات اهل بیت عصمت علیهم السلام دراز کنیم و با چراغ پر نور هدایت آنها از این غرق شدن به انتهای آن خلد در آتش جهنم است رهایی پیدا می‌کنیم که با رفتار کردن به فرامین گرانقدر و پر گوهر معصومین مقداری از صفات رذیله حیوانی را از خود دور کنیم و صفات روحانی به خود بگیریم تا بتوانیم به آنان یعنی امامان برسیم.

انتهای متن/