جوان بیجاری که در سنگر مقابله با ضد انقلاب، خونین‌کفن شد

شهید بختیار آقاعلی، سرباز ارتشی اهل بیجار که از همان روزهای انقلاب در تظاهرات و پخش اعلامیه پیشگام بود، در دهم بهمن ۱۳۶۰ در منطقه بوکان، در درگیری مسلحانه مستقیم با گروهک‌های ضد انقلاب به شهادت رسید و نامش در فهرست مدافعان امنیت و تمامیت ارضی ایران ثبت شد.

کد خبر: ۶۱۰۳۶۹

شنبه - ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 18 November

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید بختیار آقاعلی در نخستین روز از بهار سال ۱۳۳۹ در شهر بیجار، در خانواده‌ای متدین و مذهبی چشم به جهان گشود. او در دامان خانواده‌ای رشد کرد که ارزش‌های اسلامی و میهنی در آن نهادینه بود.

تحصیلات
وی تحصیلات رسمی خود را تا پایان کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و به دلیل شرایط زندگی و احتمالاً ضرورت کمک به خانواده، از ادامه تحصیل بازماند. اگرچه دوران تحصیلش کوتاه بود، اما همین آموزش‌های اولیه، همراه با تربیت خانوادگی، شالوده شخصیتی مسئولیت‌پذیر و متعهد را در او شکل داد.

فعالیت‌های مذهبی و اجتماعی
شهید آقاعلی از همان نوجوانی و جوانی، فردی مقید به آموزه‌های دینی و اجتماعی بود:
فعالیت‌های عبادی: به طور مرتب در نماز جمعه و نماز جماعت شرکت می‌کرد و ارتباط خود با معنویات و جامعه مسلمین را حفظ می‌نمود.
فعالیت‌های انقلابی: در روزهای اوج انقلاب اسلامی، همانند بسیاری از جوانان غیور میهن، در تظاهرات‌ها حضور فعال داشت و در پخش اعلامیه‌های امام و انقلاب مشارکت می‌کرد.
ویژگی‌های اخلاقی: به گفته اطرافیان و بستگان، او فردی خوش‌نام و محترم بود. احترام عمیق به بزرگترها از ویژگی‌های بارز اخلاقی او به شمار می‌رفت و همه از او به نیکی یاد می‌کنند.

حضور در دفاع مقدس
با آغاز جنگ تحمیلی، بختیار آقاعلی که عشق به میهن و دفاع از آرمان‌های انقلاب در وجودش شعله می‌کشید، داوطلبانه به صف مدافعان حرم وطن پیوست. او به عنوان یک سرباز ارتش جمهوری اسلامی ایران و در قالب نیروی زمینی، به جبهه‌های نبرد اعزام شد.

نحوه شهادت
این رزمنده فداکار، سرانجام در تاریخ دهم بهمن ماه سال ۱۳۶۰، در منطقه بوکان، در درگیری مسلحانه مستقیم با گروهک‌های ضد انقلاب، سنگر دفاع از امنیت و تمامیت ارضی کشور را ترک نکرد و با اصابت گلوله‌های خصم، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک او پس از شهادت، در بهشت فاطمه شهر قدس کرج به خاک سپرده شد.

روحیه و یادگار
شهید بختیار آقاعلی، نماد ساده‌زیستی، مسئولیت‌پذیری و عشق به مکتب بود. او با وجود عمر کوتاه خود، چنان اثری از نیکی و فداکاری بر جای گذاشت که هم‌محلی‌ها و خویشانش همواره به نیکی از او یاد می‌کنند. شهادت او، حلقه‌ای از هزاران حلقه به هم‌تنیده ایستادگی مردانی است که در سراسر کشور، از کردستان تا خوزستان، برای دفاع از انقلاب و میهن جان فدا کردند.

انتهای پیام/