سیری در کلام شهید آزادرنجبر؛

گریه نکنید، این عروسی من است

شهید عباس آزاد رنجبر در وصیت‌نامه‌اش خطاب به خانواده و امت شهیدپرور می‌نویسد: «در مقابل خون شهیدان، هر چه کنیم باز هم کم است». او که خود را مدیون خون شهدا می‌داند، از مردم می‌خواهد در فقدانش گریه نکنند، زیرا شهادت را «عروسی» می‌خواند و از جوانان می‌خواهد برای یاری رهبر و ساختن خود به جبهه بیایند.

کد خبر: ۶۱۰۳۵۱

سه‌شنبه - ۰۷ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 07 November

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید عباس آزادرنجبر، متولد سال ۱۳۴۵ در نجم‌آباد، جوانی خیاط و دارای تحصیلات ابتدایی بود که در ۱۶ سالگی، داوطلبانه راهی دفاع مقدس شد. او از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و در تاریخ ۲۰ دی‌ماه ۱۳۶۱ برای دومین بار عازم جبهه شد و به‌عنوان آرپی‌جی‌زن در تیپ سلمان، گردان یاسر، گروهان ۲، دسته ۱ (ایمان) خدمت کرد. این رزمنده نوجوان، تنها پس از سه ماه حضور در خط مقدم، در عملیات والفجر ۱ و در تاریخ ۲۷ بهمن‌ماه ۱۳۶۱، در منطقه فکه با اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک او در گلزار شهدای بهشت زینب نجم‌آباد آرام گرفته است.

ادامه وصیت نامه شهید آزاد رنجبر را بخوانید.

حدس مزنید که کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند، آنها نمرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد خدای خود روزی می‌خورند.

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب و شهیدان به خون غلتان ایران و امت شهیدپرور ایران. با سلام و درود از آدم تا خاتم که درس‌هایی از ایشان آموختم که همیشه خون بر شمشیر جباران و ستمکاران پیروز بوده است و به ما نشان داده است که هیچ ابرقدرتی و هیچ ابرجنایتی نمی‌تواند در مقابل امدادهای الهی بایستد. همان‌طور که فرعون در مقابل حضرت موسی می‌ایستاد و خود را خدای عالم می‌دانست و خداوند به او عمر داد و ثابت کرد که خدایی به جز خدای یکتا نیست و آخر او را در رود با افرادش غرق کرد. و همان‌طور با فرعون زمان، صدام، که ادعا می‌کرد پنج روزه ایران را می‌گیرد و به دست اربابانش آمریکای جنایتکار و شوروی کمونیست می‌داد و در ایران حکومت خود را پیاده می‌کردند و در مقابل امام عزیزمان ایستادند، اما خداوند به آن‌ها نشان داد که هیچ کاری نمی‌توانند بکنند. آن برنامه طبسشان که همیشه به درک اسفل‌السافلین رفتند و از بنی‌صدر و رجوی‌ها امید داشتند که با لباس زنانه فرار کردند و ابرقدرت‌ها را افشا کردند.

ای امت اسلامی و شهیدپرور ما! در مقابل خون شهیدان، هر قدر برای این انقلاب کار کنیم، باز کاری نکرده‌ایم و مدیون خون شهدا هستیم، چون هیچ چیزی بالاتر از شهادت نیست. من به شما توصیه می‌کنم که اگر من شهید شدم، برای من گریه نکنید و به حرف امامان، دلتان را شاد کنید. شما خانواده‌های شهدا، چشم و چراغ این ملتید. امام خمینی و شما برادرَم، راه مرا ادامه دهید تا این ابرقدرت‌ها را شکست بدهید.

ای خواهرم! از شما می‌خواهم که حجابتان را حفظ کنید و زینب‌وار صبور باشید و برای من ناراحت نباشید و به تمام جوان‌های ده سلام برسانید و بگویید که به جبهه‌ها بیایند تا خود را بسازند و رهبر را تنها نگذارند. و به تمام فامیل‌ها سلام برسانید و اگر بدی از من دیده‌اید، مرا ببخشید. و...

وصیت حقوقی شهید:
مرا در ده خودمان، یعنی نجم‌آباد، دفن کنید.

دوباره به شما پدر و مادر و خواهرم و برادرانم می‌گویم: وقتی من شهید شدم، برای من ناراحت نباشید و گریه نکنید، چون عروسی من است. شما برای علی‌اکبر، حسین(ع)، گریه کنید، چون او هم در شب عروسی‌اش به شهادت رسید و با شهادت ازدواج کرد.

لاله‌ها، لاله‌ها، نشکفته پژمرد
نیامد عباس جان، جبهه شهید شد
شهیدان ناظر اعمال مایند
شهیدان کشته راه خدایند
شهیدان زنده‌اند، الله اکبر
به حق پیوسته‌اند، الله اکبر

خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی، خمینی را نگهدار.
از عمر ما بکاه و بر عمر یک لحظه رهبرم بیفزا.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

عباس آزاد رنجبر

انتهای پیام/