میلادِ زین‌العابدین؛ سجده‌گاهِ جاودانِ ایمان

امشب میلادِ امامی‌ست که در میانِ ویرانه‌هایِ کربلا، چراغِ بندگی را برافروخت تا هیچ دلِ خسته‌ای از راهِ خدا جدا نماند. به مناسبت میلاد با سعادت سیدالساجدین امام سجاد (ع) یادداشتی از نویسنده حوزه ایثار و شهادت ایوب کافی تقدیم مخاطبان عزیز می‌شود.

کد خبر: ۶۱۰۰۳۷

يکشنبه - ۰۵ بهمن ۱۴۰۴ / 1404 05 November

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ ایوب کافی نویسنده ایلامی در یادداشتی به مناسبت میلاد با سعادت امام سجاد (ع) نوشت: شب، به احترامِ میلادِ امام سجّاد، سر به خاکِ عشق می‌ساید و ستارگان، بر فرازِ آسمان، تسبیحِ نور می‌گویند. امشب میلادِ امامی‌ست که در میانِ ویرانه‌هایِ کربلا، چراغِ بندگی را برافروخت تا هیچ دلِ خسته‌ای از راهِ خدا جدا نماند.او، وارثِ حسین است و شانه‌به‌شانه‌ی علمِ عباس، در میانِ خاک و خون، معنایِ دعا را از دلِ آتش بیرون کشید.

در شب‌هایِ ناله و اسارت، زین‌العابدین با اشک، تاریخ را تطهیر کرد. اگر حسین، آفتابِ حماسه بود و عباس، ماهِ وفا؛ سجاد، سپیده‌ای است که در پشتِ طوفانِ کربلا طلوع کرد. او به ما آموخت که پس از هر زخم، سجده‌ای هست؛ و پس از هر غم، مناجاتی که جان را به پرواز می‌رساند. دعاهایِ او، تیغی بود از جنسِ نور شجاعانه، آرام، و شکوه‌مند؛ آن‌گونه که دشمن را با عفو شکست داد و جهانِ فراموشی را با نامِ خدا زنده ساخت.

راهِ او در قامتِ مسجد متجلی شد. همان سنگرِ سپیدِ خدا، که از آن ایمان، چون رود روان می‌خروشید. بر خاکِ سادگی، ستون‌هایی از یقین بنا شد؛ محراب‌ها از اشکِ عاشقان لبریز شدند و منبرها، پرچمِ دعوتِ آزادی گشتند. مسجد، نه فقط خانه‌ی نماز، بلکه دژِ تفکر و پناهگاهِ اراده‌ی مؤمنان بود. هر اذان، اعلامِ قیام بود؛ هر ذکر، جرقه‌ای از ایمان در دلِ امت.

سال‌ها بعد، در غبارِ هشت سال دفاع مقدس، همین مسجد بود که دوباره قد برافراشت.گلدسته‌هایش در آتشِ جنگ، فریادِ “الله‌اکبر” را به آسمان رساندند و زمین از آن اذان‌ها جان گرفت. در دلِ هر مسجد، نقشه‌ای از کربلا ترسیم بود؛ وضویِ خاک، بویِ شهادت می‌داد، و محراب، جایگاهِ وداعِ رزمنده‌ای بود که از دعا به جهاد می‌رسید. مسجد، قلبِ تپنده‌ی ایمان شد؛ پناهِ مادران، مبدأِ حرکتِ مجاهدان، و وعده‌گاهِ ملاقات با خدا.

امروز نیز، این خانه‌هایِ خدا، پایگاه‌هایِ امید و نورند. دیوارهایشان، هنوز پژواکِ مناجاتِ سجاد را دارند؛ سقف‌هایشان از اشکِ شهیدان روشنی گرفته‌اند. هر گام در مسیرِ مسجد، گامی در مسیرِ ولایت است؛ هر سجده در محراب، ادامه‌ی سجده‌ی زین‌العابدین در اسارتگاه شام.اگر مسجد را خالی بگذاریم، سنگر را از دست داده‌ایم. دشمن امروز، شاید با گلوله نیاید، اما با غفلت حمله می‌کند.

پس برخیز،‌ای جوانِ مؤمن! بر خاکِ محراب قدم بگذار و در هوایِ ایمان نفس بکش. مسجد، قلعه‌ی روح توست؛ پناهگاهِ آزادگی، و یادگارِ اشک‌هایِ سجاد. امشب، در میلادِ امامِ دعا و صبر، فریاد می‌زنیم: تا مسجد زنده است، ایران زنده است؛ تا مناجات جاری‌ست، فتنه مرده است. سلام بر زین‌العابدین، خورشیدِ سجده‌های طولانی؛ سلام بر مسجد، خانه‌ی پایداری، سنگرِ ایمان و قرارگاهِ انتظار.

انتهای پیام/