اشعار «پروانه‌سوزان»؛ روایتگری طاهره فردجوانی از شهادت مرضیه نبوی نیا، مادر و پرستار شهید ۱۸ دی رشت

سروده تکان‌دهنده «پروانه‌سوزان» با قلم طاهره فردجوانی، در سوگ شهادت «مرضیه نبوی نیا»، مادر و پرستار شهید وقایع ۱۸ دی رشت منتشر شد. این ابیات با تصویرسازی دردناک از آتش کینه دشمنان، این شهید والامقام را پروانه‌ای می‌داند که ناجوانمردانه در شعله‌های جهل به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۰۹۷۴۲

سه‌شنبه - ۳۰ دی ۱۴۰۴ / 1404 30 October

به گزارش نوید شاهد گیلان، شعر حماسی و عاطفه «پروانه‌سوزان» سروده طاهره فردجوانی را منتشر کرد که به مناسبت شهادت «مرضیه نبوی نیا»، مادر شهید و پرستار دلاور حوادث ۱۸ دی ماه رشت سروده شده است.

در این شعر، شاعر با بهره‌گیری از استعاره «پروانه»، واقعه تلخ شهادت این بانوی پرستار را به تصویر می‌کشد و می‌نویسد: «در شعله‌های جهل خود پروانه سوزاندند پروانه‌ای را ناجوانمردانه سوزاندند»

فردجوانی با بیان اینکه بال‌های نازک این پرستار فداکار را در دل آتش و شعله‌های کینه آگاهانه سوزاندند، هم‌وطنی بودن عاملان این جنایت را زیر سوال می‌برد و در ابیات خود می‌خواند: «ای آشنا با درد مردم! بال‌هایت را آن نابرادرها چه بی‌رحمانه سوزاندند باور نخواهم کرد با ما هم‌وطن باشند وقتی تو را چون لشکر بیگانه سوزاندند»

این سروده همچنین به عمق فاجعه اشاره دارد و تأکید می‌کند که دشمنان تنها یک پروانه یا یک زن را نسوزاندند، بلکه «امید را در باور یک خانه» هدف قرار دادند: «وقتی‌که بال نازکت را در دل آتش در شعله‌های کینه آگاهانه سوزاندند تنها نه یک پروانه را، تنها نه یک زن را امید را در باور یک خانه سوزاندند»

در بخش پایانی شعر، با اشاره به خاکسپاری این شهید و سوگواری مردم، آمده است: «از رفتنت با زینبت گفتیم، بعد از تو یک شهر را از اشک این دردانه سوزاندند بر شانه‌ها تابوت کم‌وزن تو سنگین است آری، تو را بس ناجوانمردانه سوزاندند»

این ابیات یادآور فداکاری‌های مادران و پرستارانی است که در دفاع از امنیت و انقلاب، جان خود را فدای وطن کردند.