شهید محمدعلی رنجبر: خوشحالم که گلی از گلستان وطن شدم

شهید محمدعلی رنجبر بافقی، جوان ۲۰‌ساله‌ای که دی‌ماه ۱۳۶۱ در سقز به شهادت رسید، شعله عشق به وطن و افتخار به فداکاری در راه آن، جمله به جمله موج می‌زند. او خطاب به مادرش می‌نویسد: «خوشحالم که توانستم جانم را فدای یک وجب خاک و ناموس ایرانی کنم». این وصیت، روایتی زنده از یک انتخاب آگاهانه و پیامی ماندگار به همه سربازان میهن است.

کد خبر: ۶۰۹۶۹۹

سه‌شنبه - ۳۰ دی ۱۴۰۴ / 1404 30 October

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید محمدعلی رنجبر بافقی 11 مهر 1341 در شهرستان بافق به دنیا آمد. پدرش مصیب در كارخانه سنگ‌آهن كارگری می‌كرد و مادرش رقیه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. بنا بود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان سرباز ژاندارمری به جبهه رفت. سرانجام 30 دی 1361 در بازی بلاغی سقز هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای امامزاده عبدالله زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

«به نام الله پاسدار خون شهدا»

ای رزمندگان جبهه اسلام، دهید از بهر مادرخوبم این خبر را، که من در جبهه  کردستان خورده ام تیر، هم‌ اکنون سرافراز می‌میرم‌ نویسید بر سنگ مزارم که این شهید مکتبش ببود افتخارش، دعا کردی دعایت مستجاب آمد ای مادرکه جان من فدای لبیک رهبر گردید، ای مادر خوشحالم، خوشحالم، هم اکنون ای مادر که من هم یک شهیدی از شهیدان وطن گشتم، حلالم کن تو ای مادر که جسم گرم من هم اکنون در گور می شود سرد، این ببود افتخار تو ای مادر که عزیزی از عزیزانت را فدای اسلام و وطن کردی، مادر جان خیلی خوشحالم که توانستم جانم را فدای یک وجب خاک و ناموس ایرانی کنم، ای مادر آ ن شبها که من در سنگر حق علیه باطل بودم همه امید من این بود که فدا گردم در راه میهن اسلامی، مکتب ما گوید گر شهادت را نپذیری عاقبت مرگ‌ به سراغت خواهد آمد ولی چه بهتر که مرگ با افتخار در راه عقیده را بپذیر،  هم اکنون ای مادر بر سر قبرم نباید تو بگریی نباید در سر قبرم اشک ریزی مگر آن اشک شوق و شادیت را بر سر قبرم بریزی.
پیامی مهم به سربازان جمهوری اسلامی، ای سرباز می دانی آن اسمی که بر تو بنهادند یعنی چه؟ تو باید برای حراست و حفاظت از اسلام و قرآن و وطن با مزدوران مردانه جنگی تا جان دهی در این راه.
ای مادر و پدر، خواهران و برادران و هموطنان با مزدوران اجنبی مردانه جنگیدم تا در این راه فدا شدم و گلی از گلستان وطن گشتم. محمد علی رنجبر بافقی