وصیت‌نامه شهید «جواد فخاری»؛

به فرمان رهبری لبیک گفتم تا ادامه‌دهنده راه امام حسین(ع) باشم

همزمان با سالروز ولادت شهید «جواد فخاری» در فرازی از وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «به فرمان رهبری لبیک گفتم و در این راه قدم گذاشتم تا شاید ادامه‌دهنده راه امام حسین(ع) و یارانش باشم ...»

کد خبر: ۶۰۹۳۵۴

سه‌شنبه - ۳۰ دی ۱۴۰۴ / 1404 30 October

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید جواد فخاری، سی‌ام دی ماه سال ۱۳۴۹ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش نجفعلی، کارگری می‌کرد و مادرش بتول‌خانم نام داشت، تا اول راهنمایی درس خواند و صافکار بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، سی و یکم فروردین ماه سال ۱۳۶۷ در شیخ‌محمد عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید، مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد و برادرش ابوالفضل نیز به شهادت رسیده است.

متن وصیت‌نامه شهید جواد فخاری:

بسم الله الرحمن الرحیم. حمد و سپاس مخصوص پروردگار عالمیان است و درود و سلام بر بهترین مخلوقات، حضرت محمد(ص) و آلش. کسانى که خداوند از آنها ناپاکی‌ها را دور کرد و آنها را پاکیزه و طاهر قرار داد. با عرض سلام به پیشگاه مقدس سرور و سالار شهیدان آقا ابا عبداله الحسین(ع). با عرض سلام به شهدایى که خون پاک خودشان را براى حمایت از فرزندان فاطمه زهرا(س) و براى اسلام و حمایت از آن و براى درهم کوبیدن سلطه یزیدیان و معاویه‌صفتان نثار کردند. با عرض سلام بر شهداى گلگون‌کفن انقلاب اسلامى ایران که در احیاى اسلام و حمایت از قرآن و درهم کوبیدن سلطه استعمارگران و یزیدیان زمان به خاک و خون غلطیدند.

بسم الله الرحمن الرحیم. اینجانب بنده حقیر خداوند یکتا و با یک هدف مشخص و براى اسلام و براى ناموس و حفظ تمامیت مملکت و با الهام از آیه شریفه که در ذیل آورده‌ام به جبهه‌هاى نبرد حق علیه باطل آمدم.

بسم الله الرحمن الرحیم: یا ا یها ا لذین امنوا‌ها ادلکم على التجار تنجیکم من عذاب الیم. یوم نون بالله و رسوله و تجاهدون فى سبیل الله با موالکم و انفسکم ذالکم خیر لکم ا ن کنتم تعلمون. (اى اهل ایمان آیا شما را به تجارتى سودمند که شما را از عذاب دردناک آخرت نجات ببخشد، دلالت کنم. آن تجارت این است که به خدا و رسولش ایمان آورید و به مال و جان در راه خدا جهاد کنید این کار از هر تجارت اگر دانا باشید، براى شما بهتر است.

من براى اداى تکلیف یعنى لبیک گفتن به امام خمینى در راه خدا به جهاد پرداختم و به کارى که کرده‌ام افتخار مى‌کنم، چون راهى است که امام حسین(ع) و على اکبر و قاسم و عبداله و مسلم بن عقیل و دو طفلان مسلم بن عقیل و زن و بچه‌هایش و هفتاد و دو تن از یاران وفادارش را و ناموسش را در این راه قربانى و در راه خدا کرد؛ و من هم به این راه قدم گذاشتم تا شاید ادامه دهنده راه امام حسین(ع) و یارانش باشم. اما در این لحظه چند وصیت براى شما دارم: در این زمان که جو جامعه ایجاب مى‌کند.

اى خواهران! شما باید به الگوى زنان این دنیا و آخرت یعنى فاطمه زهرا(س) اقتدا کنید و حجاب اسلامى خود را رعایت کنید و مانند زهرا (س) شجاع باشید و خدا را فراموش نکنید و شما هم نباید بعد از مرگ من گریه کنید زیرا روحم آزرده مى‌شود، چون من هدیه کوچکى هستم از طرف شما به خدمت فاطمه زهرا (س) و امام حسین (ع). نماز خودتان را ترک نکنید. همیشه به یاد خدا باشید.

شما اى برادران و پدران گرامى اى شیرمردان این زمانه باید مثل کوهى استوار باشید وپشت جبهه‌ها را خالى نکنید و امام را تنها نگذارید قدر این امام را بدانید، چون این امام است که شما را به بهشت و سعادت مى‌رساند. عرض دیگرى ندارم جز این که به آن آیاتى که در وصیت نوشته‌ام عمل کنید. از خواهرم طیبه مى‌خواهم که او مرا داخل قبر بگذارد.