یادداشت معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید تهران بزرگ

ایثار شهدای غریب در اسارت؛ نمادی از اوج ایمان و تعهد در تاریک‌ترین لحظاتِ تاریخ است

بیتا جلالی فراهانی معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ به مناسبت ایام برگزاری کنگره شهدای غریب در اسارت بیان کرد: در تاریخ پر فراز و نشیب ملت ما، ایثار شهدای غریب در اسارت نمادی از ایمان و تعهد است. این عزیزان در شرایط دشوار، با پایداری کم‌نظیر خود، معنای واقعی آزادی را به نمایش گذاشتند. سکوتِ آنان در آن دوران، به رسالتی بزرگ تبدیل شد و نورِ باورشان، نامشان را جاودانه ساخت. امروز، مسئولیت ما، پاسداری از یادِ ارزشمند این مردان است.

کد خبر: ۶۰۹۱۸۹

چهارشنبه - ۱۷ دی ۱۴۰۴ / 1404 17 October

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، بیتا جلالی فراهانی معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ در پیامی به مناسبت ایام برگزاری کنگره شهدای غریب در اسارت برای مخاطبان نوید شاهد نوشت: در گذرِ تاریخ پرفراز و نشیب ملت ما، ایثارِ شهدای غریب در اسارت نمادی استوار از اوجِ ایمان و تعهد است.این عزیزان، در سخت‌ترین شرایطِ حیات، با پایداری کم‌نظیر خود، معنای واقعیِ آزادی را به نمایش گذاشتند. آنان در بندِ جسم بودند، اما روحشان آزادانه در مسیر ارزش‌ها پرواز می‌کرد. سکوتِ آنان در آن دوران، به رسالتی بزرگ تبدیل شد که هیچ سدّی نتوانست جلوی انتشار آن را بگیرد؛ چرا که نورِ باورشان، در افقِ آرمان‌های بلندِ این ملت تابید و نامشان را جاودانه ساخت.

این قهرمانانِ غریب، الگوی کاملِ صبوری و اعتقادِ راسخ هستند. آنان در برابرِ هرگونه فشار و تحقیر، عزتِ ملی و انسانیت را حفظ کردند و در غربت، مشعلِ امید را در قلب‌های ما روشن نگه داشتند. در دورانی که جسمشان تحت سلطه بود، اندیشه و اراده‌شان مرز‌ها را درنوردید و به سرزمینِ خود پیوست. از این رو، سکوتِ آنان پیامی حیاتی برای نسل امروز است: عظمتِ انسان در گرو ثبات بر اصول و وفاداری بی‌قید و شرط به باورهایش تعریف می‌شود.

امروز، مسئولیتِ ما در بنیاد شهید، پاسداری ازیادِ ارزشمند آنهاست، یادِ مردانی که از رنج، معنا ساختند و از سکوت، پیامِ بیداری آفریدند. این مسئولیت تنها یک وظیفه سازمانی نیست؛ عهدی است با تاریخ، که باید با قلمِ روایت، با صدای فرهنگ و با حضورِ دل‌های مؤمن زنده بماند.

بر ماست که قصهٔ آنان را به جوانانِ امروز بشناسانیم؛ نه، چون خاطره‌ای دور، بلکه به عنوان چراغی فراسوی مسیرِ انسانیت. باید یادشان را در کوچه و خیابان‌های شهر، مدرسه‌ها، کتابخانه‌ها، محافل و رسانه‌ها نگه داریم تا نسل تازه بداند آزادی، میراثِ ایمان و استقامتِ همین مردانِ در بند است.

شهدایِ غریب در اسارت، معلمانِ خاموشِ جوانمردی و ایمان‌اند؛ آنان که در دلِ رنج، خدا را یافتند و در لحظهٔ درد، به وطن فکر کردند. روحشان قرینِ آرامش باد، و نامشان برای همیشه در حافظهٔ ملت ایران روشن و پایدار.

انتهای پیام/