زندگینامه شهید «اراز محمد قره داغلی» به مناسبت سالروز شهادتش منتشر می‌شود

نداى ایمان؛ آبیاری درخت اسلام با خون شهیدان

از دشمن نهراسید و با خون خود، درخت اسلام را آبیاری کنید. مبادا امام را تنها بگذارید که روح خدا در میان شماست.

کد خبر: ۶۰۹۱۳۳

سه‌شنبه - ۱۶ دی ۱۴۰۴ / 1404 16 October

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید «اراز محمد قره داغلی» در ۱۰ شهریور ماه ۱۳۴۰، در روستای قره‌داغلی از توابع بخش آق‌قلا در خانواده‌ای مؤمن و متدین دیده به جهان گشود. دوران کودکی را با آرامش، ایمان و تربیتی دینی سپری کرد. هنوز شش سال بیشتر نداشت که قدم در راه علم‌آموزی گذاشت و تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش به پایان رسانید. پس از آن برای ادامه‌ی تحصیل، عازم دبیرستان فنی‌حرفه‌ای علی‌آباد کتول شد و با علاقه و پشتکار، راه علم و ایمان را در پیش گرفت.
او جوانی بود دوست‌داشتنی و مهربان؛ با احترام به بزرگ‌تر‌ها و همدلی با آشنایان و یاری‌رسانی به نیازمندان شناخته می‌شد. هرگاه مشکلی پیش می‌آمد، با روحیه‌ای خستگی‌ناپذیر برای رفع آن تلاش می‌کرد و همواره به فکر دیگران بود.
در سال‌هایی که کشور شاهد اوج خیزش ملت مسلمان علیه رژیم ستم‌شاهی بود، او نیز همگام با جوانان مؤمن و انقلابی در راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت می‌کرد و نقش خود را در بیداری مردم ایفا می‌نمود. شهید قره‌داغلی در کنار تحصیل، فردی آگاه و تحلیل‌گر بود که تلاش داشت با مطالعه و فراگیری علوم دینی، جامعه را به سوی نور و بصیرت هدایت کند. او با ایمانی راسخ و قلبی سرشار از عشق به اسلام، نسبت به خدمت به میهن اسلامی، وظیفه‌ای بزرگ بر دوش خویش احساس می‌کرد. همیشه دوستان و هم‌کلاسی‌های خود را به اقامه‌ی نماز جماعت و حضور در مسجد تشویق می‌کرد و نشاط، خنده و صمیمیتش، جمع را گرم می‌نمود.
با آغاز جنگ تحمیلی، در حالی که مشغول تحصیل بود، به ندای رهبر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) لبیک گفت و عازم جبهه‌های نبرد شد. هنگامی که از جبهه به مرخصی می‌آمد، به دوستان و خانواده سفارش می‌کرد: از دشمن نهراسید و با خون خود، درخت اسلام را آبیاری کنید. مبادا امام را تنها بگذارید که روح خدا در میان شماست.
در واپسین مرتبه‌ای که عازم جبهه شد، روحی شاد، شناختی ژرف و صفایی الهی در وجودش آشکار بود و توجه عجیبی به فرامین الهی داشت. روز بیست و دوم ماه خدمتش در جبهه، شانزدهم دی ماه ۱۳۶۳، با سمت تک تیرانداز در محور سردشت توسط نیرو‌های عراقی بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش به سر، شهید شد. پیکر پاک و مطهرش پس از چند روز جست‌و‌جو، به زادگاهش بازگردانده شد و در روستای قره‌داغلی، محل زندگی‌اش، با شکوهی خاص به خاک سپرده شد.
او که همواره می‌گفت: برای نجات جمعی از قید و بند دنیا، باید خلایق خود را به خدا بسپارند، به راستی، خود چنین کرد. جسم خویش را در راه خدا تقدیم نمود و نامش به عنوان الگویی جاودانه از ایمان، فروتنی و عشق به ولایت در دل‌ها ماندگار شد.
انتهای پیام/