شهید هادی پسندیده؛

جوانی که ۹ ماه پس از شهادت شناسایی شد

شهید "هادی پسندیده"، بسیجی ۲۰ ساله، که در آستانه ۲۱ سالگی در عملیات «مطلع‌الفجر» به شهادت رسید، چنان زیر آتش گلوله و خمپاره سوخت که ۹ ماه طول کشید تا پیکرش شناسایی شود. او در آخرین نامه به برادرش نوشته بود: «مادر را دلداری دهید. نباشد که جلوی چشم دشمن اشک بریزند».

کد خبر: ۶۰۹۱۱۸

سه‌شنبه - ۱۶ دی ۱۴۰۴ / 1404 16 October

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید «هادی پسندیده» در هفتم بهمن‌ماه سال ۱۳۳۹ در شهرستان محلات و در خانواده‌ای مذهبی و علاقه‌مند به روحانیت به دنیا آمد. او آخرین فرزند خانواده و از کودکی به آموختن احکام دینی علاقه‌مند بود. دوران تحصیل را با موفقیت پشت سر گذاشت و با ورود به هنرستان، در رشته راه‌وساختمان مشغول به تحصیل شد. همزمان، روزهای نوجوانی او با اوج‌گیری انقلاب اسلامی گره خورد و هادی در تظاهرات و راهپیمایی‌ها حضوری فعال داشت.

با پیروزی انقلاب و آغاز جنگ تحمیلی، هادی که آرزوهای دانشگاهی در سر می‌پروراند، کتاب و دفتر را کنار گذاشت و برای دفاع از میهن، اسلحه به دست گرفت. او از طریق بسیج به پادگان آموزشی اعزام شد و سپس راهی مناطق عملیاتی غرب کشور گردید.

این جوان مقاوم، سه ماه در خطه پرخطر «شیا‌کوه» در گیلانغرب خدمت کرد تا اینکه در پانزدهم دی‌ماه سال ۱۳۶۰، در جریان عملیات «مطلع‌الفجر» و در یکی از درگیری‌های پدافندی، به شدت زیر آتش گلوله و خمپاره‌های دشمن قرار گرفت و آن‌چنان مجروح شد که پیکرش در همان زمان قابل شناسایی نبود. پس از ۹ ماه انتظار و پی‌گیری، سرانجام در پانزدهم مهرماه ۱۳۶۱، پیکر مطهرش شناسایی و به خانواده‌اش در محلات بازگردانده شد و به خاک سپرده شد.

هادی در بخشی از آخرین نامه‌اش به برادرش تأکید کرده بود: «از شما خواستارم که به پدر و مادر، مخصوصاً مادر را دلداری دهید و ایشان را آماده سازید. نباشد که جلوی چشم دشمن اشک از چشمانشان جاری شود که دشمن شاد می‌شود.»

شهادت هادی پسندیده، نماد فداکاری جوانانی است که در آستانه جوانی، آرزوهای شخصی را رها کردند و با ایثار جان، از خاک ایران اسلامی دفاع کردند. انتظار ۹ ماهه خانواده برای بازپس‌گیری پیکر او، گوشه‌ای دیگر از صبر و استقامت پدران و مادران شهیدان این مرز و بوم است.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی