دیده‌بانی که آسمانی شد؛ روایت پاسدار نوجوانی که آرزوهایش را در شلمچه به شهادت رساند

آن‌قدر زود بزرگ شد که هم درس را رها کرد تا کمک خرج خانواده باشد و هم راهی جبهه شد تا بار دفاع از وطن را به دوش کشد. شهید سید ابوالحسن آیتی، پاسدار ۱۹ ساله کرجی که سه بار به خط مقدم شتافت و در نهایت، در عملیات کربلای ۵ و در شلمچه، به آرزوی دیرینه‌اش رسید. او که حتی در آخرین سفر، از پدرش برای بازگشت، وعده ازدواج گرفته بود، اما تقدیر، وصال را در آسمان شلمچه برایش رقم زد.

کد خبر: ۶۰۸۹۳۸

پنجشنبه - ۱۸ دی ۱۴۰۴ / 1404 18 October

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید سید ابوالحسن آیتی در پانزدهم اردیبهشت‌ماه ۱۳۴۶ در یکی از محلات محروم تهران، در خانواده‌ای زحمت‌کش، مستضعف و عمیقاً مذهبی چشم به جهان گشود. او در آغوش گرم خانواده، با تحمل سختی‌ها و کمبودهای بسیار، دوران کودکی را سپری کرد و در هفت سالگی قدم به مدرسه گذاشت.

مسئولیت‌پذیری زودهنگام
پس از اتمام دوره ابتدایی و ادامه تحصیل تا کلاس دوم راهنمایی، به دلیل شرایط سخت اقتصادی خانواده، مجبور به ترک تحصیل شد و برای کمک به معاش خانه، وارد بازار کار گردید. او با این کار، بار سنگینی را از دوش پدر برداشت و سهمی از هزینه‌های زندگی را عهده‌دار شد.

فعالیت در سپاه و بسیج
این نوجوان باورمند و انقلابی، از عضویت در بسیج آغاز کرد و همواره در راستای پیشبرد اهداف امام و انقلاب اسلامی تلاش می‌نمود. او با منافقین و گروهک‌های الحادی سرِ آشتی نداشت و مبارزه‌ای بی‌امان با آنان را در پیش گرفته بود. با شروع جنگ تحمیلی، از هیچ کمکی نسبت به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل دریغ نکرد و در نهایت به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (ناحیه کرج) پیوست.

سه بار عزم جبهه
شهید آیتی در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۶۵ برای سومین بار عازم جبهه‌های نبرد شد. او در لشکر ۱۰ زرهی شهدا خدمت می‌کرد و مسئولیت حساس و خطیر دیده‌بانی را در منطقه بر عهده داشت.

وصال در شلمچه
سرانجام این پاسدار فداکار و باایمان، در سی‌ام دی‌ماه ۱۳۶۵، در جریان عملیات بزرگ و حماسی کربلای ۵ و در منطقه شلمچه، پس از رشادت‌های فراوان، بر اثر اصابت ترکش به سر، به فیض عظیم شهادت نایل آمد و نام خود را در دفتر جاودانه شهیدان ثبت کرد. پیکر مطهرش در بهشت زهرا(س) آرام گرفت.

ویژگی‌های اخلاقی
شهید آیتی بسیار خوش‌اخلاق، مؤمن، معتقد، متعهد و با تقوا بود. همواره در کمک به دیگران برای انجام کارهای نیک پیشگام بود و امر به معروف و نهی از منکر را با دقت رعایت می‌کرد. احترام به دیگران از ویژگی‌های بارز او به شمار می‌رفت.

خاطره‌ای از زبان پدر
پدر شهید نقل می‌کند: «روز آخر که شهید ابوالحسن می‌خواست به جبهه برود، از من یک تقاضا کرد. گفت: پدر، اگر این‌بار صحیح و سالم بازگشتم، می‌خواهم ازدواج کنم. به او گفتم: پسرم، بر روی چشمم. تو برو، انشاءالله پس از بازگشت حتماً این کار را انجام می‌دهیم. و او رفت... و به شهادت رسید.»

شهید سید ابوالحسن آیتی، نماد نسلی است که پیش از رسیدن به آرزوهای دنیوی، عاشقانه به استقبال آرزوی ابدی شهادت رفت و در سنگر دفاع از اسلام و میهن، جاودانه شد.

انتهای پیام/