عکس‌نوشت| اکنون کربلای ایران همان کربلای حسین است

«اکنون کربلای ایران، همان کربلای حسین است.» این جمله، عصاره ایمان و عزم راسخ شهید بهروز آزادفلاح است که در وصیت‌نامه خود، با شعوری آسمانی، پیوند ناگسستنی نهضت عاشورا با دفاع مقدس را ترسیم کرده است. او که نمی‌خواست از قافله شهادت عقب بماند، با قلمی آگاه، جغرافیای ایمان را دگرگون کرد و ثابت کرد که هر دیاری که در آن برای حق و حقیقت بایستی، کربلاست و هر زمانی که در آن جان بر کف، در راه خدا گام برداری، روز عاشوراست. این تصویر، یادگار ماندگار آن شهید والامقام است که خون خود را بخشی از رود همیشه‌جاری شهادت در راه اسلام و ایران می‌دانست.

کد خبر: ۶۰۸۸۶۰

يکشنبه - ۱۴ دی ۱۴۰۴ / 1404 14 October

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید بهروز آزادفلاح در فروردین‌ماه ۱۳۴۲ در خانواده‌ای کشاورز و مذهبی در شهرستان نظرآباد دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را به پایان رساند و سپس به عنوان کارگر در کارخانجات مقدم نظرآباد مشغول به کار شد. او با تأسیس بسیج سپاه پاسداران، به عضویت فعال این نهاد درآمد و فعالیت‌های فرهنگی و عبادی خود را با جدیت پی گرفت. شرکت در نماز جمعه، برگزاری جلسات قرآنی و تشکیل انجمن جوانان از جمله اقدامات او در این دوران بود.

همزمان با آغاز جنگ تحمیلی، عزم راسخ او برای دفاع از میهن شکوفا شد. هفت بار به جبهه اعزام شد و در این راه دو بار مجروح شد، اما هر بار با روحیه‌ای بالاتر بازگشت تا دوباره به خط مقدم بازگردد. اخلاق نیکو، تواضع و کمک به محرومان از ویژگی‌های بارز او بود.

سرانجام در بیست و ششم دی‌ماه ۱۳۶۵، در عملیات غرورآفرین کربلای ۵ و در منطقه شلمچه، لباس رزم را با پیراهن شهادت عوض کرد و به آرزوی دیرینه خود نایل آمد. پیکر پاک او پس از هشت سال در شلمچه، در اسفندماه ۱۳۷۳ و در ماه مبارک رمضان، به آغوش میهن بازگشت و در بهشت رضای نظرآباد به خاک سپرده شد.

از او خاطره‌ای به یادگار مانده که گواه روحیه والای شهید است: پس از بازگشت از یکی از اعزام‌ها، با چشمانی اشک‌آلود به پدرش گفت: «حسن، پرویز و محمود همه شهید شدند و من لیاقت آنان را ندارم... برایم دعا کن تا به آرزوی شهادت برسم.» دعای پدر مستجاب شد و بهروز نیز در زمره شهیدان جاویدان قرار گرفت.