بندِ دلِ نوجوان، خونِ خاک شد: سکوتِ آغاسی، فریادِ ایلام

از پسِ دیوارهای اجاره‌ای، تا برجسته‌ترین نقش روی جبهه‌ها، او فقط ششم ابتدایی داشت اما تاریخِ شهادت را به خطِّ خون نوشت. او «اصغر آغاسی» بود: نوجوانی که خمپاره‌ی دشمن، حجله‌ی عروسکِ روحش را گشود و خاکِ ایلام، پرچمِ پروازش شد. مرگِ او، پایانِ قصه نبود؛ آغازِ حماسه‌ای بود که هنوز در شطِّ خونِ شهیدان موج می‌زند.

کد خبر: ۶۰۸۳۹۸

شنبه - ۰۶ دی ۱۴۰۴ / 1404 06 October

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید اصغر آغاسی، نوجوانی با روحی بزرگ و عشقی آسمانی بود که در سال ۱۳۳۴ چشم به جهان گشود. او که در دامان مادرش، سکینه طاهر خانی، با محرومیت‌ها و تلخی‌های زندگی آشنا شد، از همان کودکی درس مقاومت و ایمان آموخت.

مادرش با مشقت فراوان او را بزرگ کرده بود. اصغر در فضای ساده اما سرشار از عشق، رشد کرد و عشق به اسلام، قرآن و امام زمان(عج) در جانش ریشه دواند. او که آرزویی جز شهادت نداشت، به مادرش می‌گفت: «مادرم، بزرگترین آرزویم نائل آمدن به شهادت است… حجله مرا آماده کن و عکسم را بر روی آن بزن.»

این نوجوان پرشور، سرانجام در جبهه ایلام به آرزوی دیرینه خود رسید. او در آشپزخانه جبهه خدمت می‌کرد و در حالی که برای آوردن غذا رفته بود، با اصابت خمپاره نیروهای بعثی، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۵۹ به فیض شهادت نائل شد.

مادرش با افتخار می‌گوید: «خوشحالم که فرزندم را در راه اسلام و قرآن دادم. او بسیار باادب بود و من از او راضی هستم. هرچه داریم از رهبرمان داریم.»

شهید اصغر آغاسی، پروانه وار، در آتش عشق به معبود سوخت و به ملکوت اعلی پرواز کرد. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

انتهای پیام/