شهید ابراهیمی: جهاد در راه خدا وظیفه مسلمان است

شهید «مجتبی ابراهیمی» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «وظیفه شرعی هر فرد مسلمان است که جهاد کند در راه خدا چه با جان و چه با خدا می‌داند که من مال و یا ثروتی ندارم که در این راه مقدس بدهم، اما جانم را هدیه می‌کنم و امیدوارم که این جان ناقابلم که در راه تو می‌دهم، بپذیری.»

کد خبر: ۶۰۸۲۳۰

پنجشنبه - ۰۴ دی ۱۴۰۴ / 1404 04 October

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «مجتبی ابرهیمی»، یادگار فرج‌الله و عذرا نوزدهم فروردین ماه سال ۱۳۴۲ در شهرستان ورامین به دنیا آمد. او تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. خطاطی می‌کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر دهم مهرماه سال ۱۳۶۱ در سومار توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای سیدفتح الله زادگاهش قرار دارد.

فرازی از وصیت‌نامه شهید «مجتبی ابراهیمی» را در ادامه مرور می‌کنیم:

به نام خداوندی که ما را از نیستی به هستی آورد و به ما حیات بخشید تا در این دنیای کوچک زندگی کنیم و به ما نعمت‌های فراوانی عطا کرد تا سپاس گوییم نعمت‌هایش را و تسبیح کنیم عظمت کمال و جلالش را و به ما اراده و اندیشه روشن بخشید تا چگونه زندگی کنیم و چگونه به سویش حرکت نماییم.

سلام گرمم از این مکان و زمان مقدس که در هر لحظه‌اش ایثار و فداکاری و جانبازی سربازان اسلام است و به خانواده‌های شهدای انقلاب‌مان که بهترین هدیه‌های خویش را در راه خدا دادند تا انقلابمان را به هدایت‌الله به پیروزی برسانیم.

هر شخصی در زندگی خویش هدف و مقصودی دارد و با معیار‌های مخصوص به دنبال آن هدف می‌رود، اما خط فکری و چگونه زیستن ما فقط و فقط در راه خدا و برای الله است حتی نفسی که می‌کشیم.

خدایا! تو شاهدی که ما برای چه بدین جا آمده‌ایم و برای چه به مرگ خویش لبخند می‌زنیم و از یکدیگر سبقت می‌گیریم برای اینکه ما عاشق توییم، ما عاشق رسالت محمدیم (ص) و ما شیفته امام زمان (عج) و نائبش خمینی هستیم و به این خاطر به جبهه آمده‌ایم تا ندای «هل من ناصر ینصرنی» امامان را لبیک گوییم و از اسلام عزیزمان دفاع نماییم، زیرا که ما سر اسلام دعوا داریم و این وظیفه شرعی هر فرد مسلمان است که جهاد کند در راه خدا چه با جان و چه با خدا می‌داند که من مال و یا ثروتی ندارم که در این راه مقدس بدهم، اما جانم را هدیه می‌کنم و امیدوارم که این جان ناقابلم که در راه تو می‌دهم، بپذیری، زیرا که تو این جان را به من دادی و چه خوب است که در راه تو داده شود و به جبهه‌ها می‌آییم، زیرا که عاشقان تو در آنجا هستند و به جبهه می‌آییم با قلبی از تاریکی‌ها و با قلبی پر از آرزو که شاید مورد لطف تو قرار گیریم که نظری به ما بیفکنی و جلوه خودت را بر قلوبمان بتابانی و آن را صاف و شفاف کنی.

انتهای پیام/