آخرین خواسته شهید «علی سیاه» از مادرش؛

بعد از شهادتم، بی‌تابی و گریه نکنید

همزمان با سالروز ولادت شهید «علی سیاه» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «مادر عزیزتر از جانم، از تو می‌خواهم بعد از شهادت من بی‌تابی و گریه نکنی، زیرا منافقین کوردل و دشمنان اسلام از گریه، فغان و بی‌تابی شما سوءاستفاده می‌کنند ...»

کد خبر: ۶۰۸۱۶۱

چهارشنبه - ۰۳ دی ۱۴۰۴ / 1404 03 October

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید «علی سیاه»، سوم دی ماه سال ۱۳۴۱ در شهر تهران به دنیا آمد، پدرش محرم در کارخانه کار می‌کرد و مادرش کبرا نام داشت تا دوم راهنمایی درس خواند و او نیز کارگر کارخانه بود. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت، چهارم فروردین ۱۳۶۱ در شوش بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد و مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید علی سیاه:

مادر عزیزتر از جانم، از تو می‌خواهم بعد از شهادت من بی‌تابی و گریه نکنی، زیرا منافقین کوردل و دشمنان اسلام از گریه، فغان و بی‌تابی شما سوءاستفاده می‌کنند.

پدر بزرگوارم به خاطر تمام مسایل از شما طلب حلالیت دارم. پدر جان بعد از شهادت من، گریه و زاری نکن، مگر من از امام حسین(ع) و حضرت علی‌اکبر(ع) بالاتر هستم که در جنگ با کفار به شهادت رسیدند؟ هرگز، هرگز! این خون ناقابل حقیر، شاید قطره‌ای باشد در مقابل اقیانوسی از ایثار و فداکاری حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) و یارانش در صحرای کربلا. پدر جان! من راهم را با چشم باز انتخاب کردم و قلباً هم راضی و خشنود هستم.