وصیت نامه و دست نوشته شهید «اسدالله صحبتی»

همه را به پیروی از امام سفارش می‌کنم

همه شما را به پیروى از امام و آمادگى براى قیام حضرت بقیه الله الاعظم سفارش مى کنم.

کد خبر: ۶۰۸۰۸۴

سه‌شنبه - ۰۲ دی ۱۴۰۴ / 1404 02 October

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید اسدالله صحبتی اول مهر ۱۳۳۸ در شهر لالجین از توابع شهرستان بهار متولد شد. پدرش عزت الله و مادرش هاجر نام داشت. تا دوم متوسطه در رشته مکانیک درس خواند و به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. هشتم اسفند ۱۳۶۱ در جوانرود براثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.

در این وصیت نامه آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم

أشرَفُ المَوتِ قَتلُ الشَّهادَةِ.

شریف‌ترین مرگ‌ها مرگ شهادت است. بهار الانوار جلد ۳ رسول اکرم (ص).

چقدر نیکوست که آدمى به لقاء حق تعالى با مرکب شهادت برسد که توام با شناخت و معرفت به تمام مبانى اسلام باشد. برایم طلب آمرزش کنید و به برادران پاسدارم که دستشان را از روى ادب مى بوسم سفارش کنید در هنگام شب بخصوص شب‌ها برایم طلب عفو کنند.

به مادرم بگوئید تو را به جان فاطمه گریه نکند، هیچ در مجلس یادبودم نگرید و برایم عکس چاپ نکنید، تمامى سعى تان را بکنید که گمنام بمیرم. همه شما را به پیروى از امام و آمادگى براى قیام حضرت بقیه الله الاعظم سفارش مى کنم.

به نونهالان انقلاب سفارش مى کنم که دانشگاه الهى را از یاد نبرید یعنى جبهه را. من از مادران غیرتمند مسلمان عاجزانه تقاضا می‌کنم جوانانشان را به جبهه بفرستند. شما مى دانید که این جوانان برومند دوره دیده در دانشگاه خمینى چقدر عشق مى ورزند که در راه الله مبارزه کنند. پس در نتیجه شما اگر جلویشان را بگیرید نمى توانید جوابگوى این‌ها باشید.

اما یک پیام حقیرانه اى که دارم به برادران رزمنده اسلام که ازدواج کنند و اگر چنین نکنند به اسلام ضربه زده‌اند. ولى تو اى خواهرم که خودت را انقلابى می‌دانى قدرى به خودت بیندیش و ببین که دارى با چه کسى ازدواج می‌کنى، با مادیات و یا اینکه می‌خواهى اسلام عزیز را پیاده کنى؟ اگر چنین است بهانه مگیر که من لیاقت ندارم، لیاقت دارى ولى از مادیات نمى توانى دست بردارى و اگر چنین است من بعنوان یک فرد حقیر نمى خواهم در تشییع جنازه من شرکت کنى.

در پایان مادرم، پدرم، برادرم گریه مکن پسرتان به حجله عروسى می‌رود که این حجله آرزویش بود. والسلام علیکم و رحمة الله ۲۰/۱۱/۶۱ اسدالله صحبتى.