خاطره‌ای از شهید «حمیدرضا مازندرانی» به مناسبت سالروز شهادتش منتشر می‌شود

لحظه ادراک شهادت در قاب خانه

ناگهان، چشمم به تابوتی افتاد که بر شانه‌های عزاداران، در برابر خانه‌مان رهسپار بود؛ بعد از شنیدن این حرف، گویی پرده‌ای از دل‌واپسی بر قلبم افکنده شد و زمزمه‌ای درونی از سرنوشت حمیدرضا به گوش رسید.

کد خبر: ۶۰۸۰۶۷

سه‌شنبه - ۰۲ دی ۱۴۰۴ / 1404 02 October

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید «حمیدرضا مازندرانی» یکم مهر ماه ۱۳۴۰، در روستای ولاغوز از توابع شهرستان کردکوی به دنیا آمد. پدرش توحید و مادرش حکیمه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. به عنوان سرباز ژاندارمری در جبهه حضور یافت. دوم دی ماه ۱۳۶۳، با سمت تک تیرانداز در دهلران توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش قرار دارد.
حکیمه مازندرانی مادر شهید «حمیدرضا مازندرانی» نقل می‌کند: شبی همراه همسرم در خانه بودم، آن زما حمید رضا جبهه بود، همسرم در حالیکه به دیوار خیره شده بود، چندین بار صدایش کردم، هیچ جوابی نمی‌داد گویا در عالم دیگری بود. بلندتر صدایش کردم، اما باز هم پاسخی نداد، گفتم حواست کجاست ناگهان به خودش آمد و گفت: ناگهان، چشمم به تابوتی افتاد که بر شانه‌های عزاداران، در برابر خانه‌مان رهسپار بود؛ بعد از شنیدن این حرف، گویی پرده‌ای از دل‌واپسی بر قلبم افکنده شد و زمزمه‌ای درونی از سرنوشت حمیدرضا به گوش رسید. اندوهی غریب مرا فرا گرفت، اما درنگ نکردم؛ همسرم را تسلّی دادم و به نجوا گفتم: ایمان را پشتوانه ساز؛ که سرنوشت ما به دست تقدیر الهی است. بعد از گذشت شش روز از طرف سپاه پاسداران با همسرم تماس گرفتند و گفتند که حمید رضا زخمی شده است، همسرم گفت می‌دانم پسرم زخمی نشده، بلکه به شعادت رسیده است، من چند شب قبل به وضوح تابوت حمید رضا را دیدم، می‌دانم پسرم شش روز قبل به شهادت رسیده است. پس از آن پیکر فرزندم را به ما تحویل دادند و بر دوش مردم شهید پرور کردکوی و ولاغوز تشییع و در گلزار شهدای کردکوی به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/