خاطره‌‌ای از شهید «سهراب سالارپور محمدمرادی»

او از رهروان راه خونین حضرت امام حسین(ع) بود

مادر شهید تعریف می‌کند: در آخرین وداع، رو به من کرد و گفت؛ مادر! می‌دانم این بار شهید خواهم شد. او از رهروان راه خونین حضرت امام حسین(ع) بود که با نثار جان خود، درخت تنومند اسلام را آبیاری کرد.

کد خبر: ۶۰۷۹۰۷

يکشنبه - ۳۰ آذر ۱۴۰۴ / 1404 30 September

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «سهراب سالارپور محمدمرادی» سیزدهم شهریور ۱۳۴۷، در روستای شمیل از توابع شهرستان حاجی‌آباد دیده به جهان گشود. پدرش غلام، کشاورز بود و مادرش سکینه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. سی‌ام آذر ماه ۱۳۶۶، در فکه توسط نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر و پا، شهید شد. پیکر او را در زادگاهش به خاک سپردند.

شهیدی که با نثار جان خود، درخت تنومند اسلام را آبیاری کرد

سهراب از همان زمانی که به خودآگاهی رسید، در هیئت‌های محلی و مذهبی حضور فعال داشت و همواره با رفتار و عملکردش، فعالیت‌های چشمگیری از خود نشان می‌داد. هنوز یک سال تا زمان اعزامش به خدمت سربازی باقی مانده بود که از من اجازه خواست زودتر به سربازی برود. به او گفتم: «پسرم، هنوز یک سال فرصت داری تا به خدمت بروی»، اما سهراب در پاسخ گفت: «می‌خواهم زودتر بروم تا در زندگی‌ام جلو بیفتم.»

بیشتر اوقاتش را به قرائت قرآن می‌گذراند و دل‌ بستگی عمیقی به معارف دینی داشت. در آخرین وداع، رو به من کرد و گفت: «مادر! می‌دانم این بار شهید خواهم شد.» او از رهروان راه خونین حضرت امام حسین(ع) بود که با نثار جان خود، درخت تنومند اسلام را آبیاری کرد.

(به نقل از مادر شهید، سکینه کناری)

انتهای متن/