روایت ایمان و ایستادگی شهید داود گلپایگانی

شهید "داود گلپایگانی"، جوانی انقلابی و آگاه از خطه خمین، از روزهای خروش انقلاب اسلامی تا نبرد با گروهک‌های ضدانقلاب در غرب کشور، همواره در صف نخست دفاع از اسلام و انقلاب ایستاد و سرانجام در بیست‌وهفتم آذرماه ۱۳۶۱ در منطقه سقز، به فیض شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۶۰۷۷۹۰

شنبه - ۲۹ آذر ۱۴۰۴ / 1404 29 September

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید داود گلپایگانی در نخستین روز از نوروز سال ۱۳۴۲، همزمان با آغاز بهار و شکفتن طبیعت، در شهرستان خمین چشم به جهان گشود. او از همان سال‌های نوجوانی، یکی از گل‌های خوش‌عطر این دیار بود که حضورش، هر کجا که قدم می‌گذاشت، امید و طراوت می‌آفرید. روحیه‌ای زنده، ایمانی عمیق و نگاهی مسئولانه، ویژگی‌هایی بود که شخصیت او را شکل می‌داد.

پس از پایان دوره راهنمایی، برای کمک به برادرش راهی تهران شد؛ اما همزمان، نسیم انقلاب اسلامی نیز در حال وزیدن بود و داود را با خود همراه کرد. او با شور و آگاهی، به متن حوادث انقلابی کشیده شد؛ شنید، آموخت، اندیشید و آگاهانه قدم برداشت. در روزهای پرالتهاب مبارزه، در خیابان‌ها و رویارویی‌های مستقیم با گارد شاهنشاهی حضور داشت و با فریاد شعارهای انقلابی، سهم خود را در شکل‌گیری آینده کشور ادا کرد. همان روزها بود که طعم خطر را چشید و یک‌بار نیز از هجوم دژخیمان، با هوشیاری نجات یافت.

با پیروزی انقلاب اسلامی در بیست‌ودوم بهمن ۱۳۵۷، راه تازه‌ای پیش روی او گشوده شد. با تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، داود با تمام باور و تعهد، پیمان دفاع از انقلاب را با سپاه بست و همراه دیگر رزمندگان، راهی جبهه‌های غرب کشور شد. او در نبرد با مزدوران استکبار و گروهک‌های ضدانقلاب، حضوری مؤثر و شجاعانه داشت و در منطقه سقز، چنان دشمن را تحت فشار قرار داد که به عقب‌نشینی و فرار واداشت.

شهید داود گلپایگانی از نخستین لحظه‌های زندگی‌اش تا واپسین ثانیه‌های حیات افتخارآمیزش، بنده‌ای خالص برای خدا بود. سرانجام در بیست‌وهفتم آذرماه سال ۱۳۶۱، هنگامی که در سپاه بانه و در قالب جندالله، فرماندهی یک گردان را بر عهده داشت، در منطقه سقز و در جریان درگیری با نیروهای حزب کومله، به شهادت رسید و با چهره‌ای سرخ از خون خویش، به دیدار معبود شتافت. پیکر مطهرش در گلزار شهدای خمین به خاک سپرده شد تا زادگاهش، برای همیشه به عطر حضور او معطر بماند.

وصیت‌نامه این شهید والامقام، گواه روشنی بر آگاهی و اخلاص اوست؛ جایی که با صراحت، اطاعت از امام خمینی(ره)، ایستادگی در برابر دشمنان اسلام و پذیرش آگاهانه راه شهادت را به‌عنوان بزرگ‌ترین آرزوی خود بیان می‌کند. داود گلپایگانی، آگاهانه راه را شناخت، مسئولیت را پذیرفت و با خون خویش، آن را به سرانجام رساند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی