وصیت نامه شهید«عیسی سالمی»

ذکر خدا قلبها را آرام نگه می دارد

شهید«عیسی سالمی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: برادران گرامی دعا را سلاح برنده خود قرار دهید، که دعا بهترین دارو برای شفا است و همیشه به یاد خدا باشید که «ذکر خدا قلبها را آرام نگه می دارد» و وحدت اسلامی را حفظ کنید که خدای نکرده دشمن بین شما جدایی نیفکند.

کد خبر: ۶۰۷۵۶۷

سه‌شنبه - ۲۵ آذر ۱۴۰۴ / 1404 25 September

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید«عیسی سالمی»، دوم شهریور 1340، در شهرستان نهبندان چشم به جهان گشود. پدرش محمد و مادرش آمنه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. سال 1361 ازدواج و صاحب سه دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پنجم بهمن ماه 1365، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در بهشت مصطفی شهرستان زاهدان واقع است.

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان. با درود و سلام فراوان به مهدی موعود (عج) که خداوند در ظهورش تعجیل کند، تا عالم را پر از عدل و داد گرداند و حق مظلومان را از ظالمان بگیرد و با درود و سلام فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی که ما را از خوابی گران بیدار کرد و ظلم و ستم شاهنشاهی را به ما نشان داد. سلام مرا به رهبر محبوبم برسانید و بگویید که به عنوان سرباز کوچک شما لبیک گفته‌ام تا آخرین قطره خونم شما را ترک نخواهم کرد و سنگر اسلام را حفظ خواهم کرد، تا هنگامی که همه احکام اسلام در زیر پرچم اسلامی امام زمان(عج) به اجرا درآید.

برادران گرامی دعا را سلاح بُرنده خود قرار دهید، که دعا بهترین دارو برای شفا است و همیشه به یاد خدا باشید که «ذکر خدا قلبها را آرام نگه می‌دارد» و وحدت اسلامی را حفظ کنید که خدای نکرده دشمن بین شما جدایی نیفکند و خدای نکرده از روحانیت مبارز و عزیز جدا نشوید و از روحانیت کناره گیری نکنید، که اگر چنین کردید روز بدبختی مسلمانان و روز عزای مسلمین و شادی دشمنان اسلام است. اگر بنده لایق شهادت بودم و شهید شدم بدانید که به آرزوی خود رسیده ام و این موجب سعادت من است، اگر شهید شـدم بـرایـم گریه نکنید و بر مظلومیت حسین (ع) و یارانش گریه کنید. زیرا حسین (ع) را مظلومانه به شهادت رساندند در صحرای کربلا.

از پدر و مادر گرامیم کـه سـال‌هـا بـرایـم زحمت کشیدند و سال ها برایم رنج و زحمت فراوان کشیده اند، معذرت خواهی و طلب حلالیت می کنم. از خانواده خودم که سال ها با هم زندگی خوش و خرمی داشتیم، طلب مغفرت می نمایم و اگر بدی نسبت به ایشان کردم طلب حلالیت می نمایم.

از برادران گرامی و عزیزم که سال ها مزاحم ایشان بودم عذرخواهی کرده و مرا حلال کنند. از کلیه دوستان و اقوام و خویشان که با بنده رفت و آمد داشته و دارند، از طرفم از آنها طلب حلالیت نمایید و همچنین از بچه های برادرم ابراهیم، طلب حلالیت می نمایم.

خدایا، خدایا تا انقلاب مهدی (عجل الله تعالى فرجه الشریف) خمینی را نگه دار.