خاطرات/ اهمیت خوشحال کردن دیگران

خواهر شهید «محمدعلی بیاتی تروجنی» می‌گوید: او در کردار و حرف زدن خویش، سعی می‌کرد باعث خوشحالی دیگران شود و محبت او به خانواده خیلی زیاد بود، سعی می‌کرد با خنده دیگران را به هم نزدیک کند.

کد خبر: ۶۰۷۴۵۰

سه‌شنبه - ۲۵ آذر ۱۴۰۴ / 1404 25 September

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «محمدعلی بیاتی تروجنی» متولد بیست و یکم اسفند ماه ۱۳۴۲، در شهرستان بهشهر به دنیا آمد و در تاریخ بیست و چهارم آذرماه ۱۳۶۰، در شیاکو بر اثر اصابت جراحات وارده به بدن به شهادت رسید. پیکر این شهید بزرگوار در گلزار شهدای حسینیه سیدالشهدا شهید آباد به خاک سپرده شد.

چند خاطره‌ای از شهید «محمدعلی بیاتی تروجنی»:

خواهر شهید خدیجه ـ با بیان مطالبی از زندگی او می‌گوید: «او در کردار و حرف زدن خویش، سعی می‌کرد، باعث خوشحالی دیگران شود و محبت او به خانواده، خیلی زیاد بود، سعی می‌کرد با خنده، دیگران را به هم نزدیک کند. همیشه توصیه می‌کرد با هم باشید، در کار خیر شرکت کنید، به پدر و مادر احترام کنید، به حرفی که می‌زد، عمل می‌کرد. هرگز حق کسی را پایمال نکرد. ازحقوق مظلوم، دفاع می‌کرد؛ و دست نیازمند را می‌گرفت. اهل انجام دادن عبادت‌ها (نماز، روزه، قرآن و جماعات) بود.»

یکی از خصوصیات وی، کمک به دیگران، خصوصاً همسایه ها، بدون منت و بی اجر و مزد، بود و این خود سبب تأثیرپذیری آنان از کارهایش بود.

او فرزندی فروتن و مظلوم بود. پدر و مادرش را درک می‌کرد و برای رفتن به مدرسه با خجالتی که در وجودش داشت، از مادر درخواست پول می‌کرد، حجب و حیای بی نظیری داشت. به آنان پند می‌داد و راهنمایی می‌کرد. به مادر خیلی نزدیک بود. هیچ گاه کاری نمی‌کرد که باعث ناراحتی آن‌ها شود.

انتهای پیام/