شهید «بهروز اسماعیلی»؛ پاسداری که در نبرد با منافقان آسمانی شد

شهید بهروز اسماعیلی، پاسدار وظیفه و کشاورزی از هشترود، در ۲۵ آذر ۱۳۶۴ در درگیری با ضد انقلاب در بانه به شهادت رسید. او که تنها تا سوم ابتدایی درس خوانده بود، از کودکی دوشادوش خانواده کار می‌کرد و تنها آرزویش نبرد با دشمن بود.

کد خبر: ۶۰۷۰۶۰

دوشنبه - ۰۱ دی ۱۴۰۴ / 1404 01 October

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید بهروز اسماعیلی در سال ۱۳۴۵ در یک خانواده روستایی مذهبی و کشاورز در روستای حن‌کندی‌کوه از توابع هشترود چشم به جهان گشود. از همان اوان کودکی، همراه برادران و خانواده در زمین‌های کشاورزی کار می‌کرد و با زندگی سخت و پررنج روستایی آشنا بود. به دلیل فقر مالی و ضرورت کمک به معیشت خانواده، تنها تا پایه سوم ابتدایی توانست تحصیل کند و پس از آن به‌طور کامل در کنار پدر و برادرانش به کار کشاورزی پرداخت. با این حال، روحیه جستجوگر و حقیقت‌طلب او موجب شد تا در فضای مذهبی خانواده رشد کرده و از کودکی به نماز و فرایض دینی پایبند باشد.

روحیه انقلابی و اعزام به جبهه
با آغاز جنگ تحمیلی، بهروز که نوجوانی بیشتر نبود، با اشتیاق تمام اخبار جبهه را دنبال می‌کرد. او که عشق به دفاع از میهن و آرمان‌های انقلاب در وجودش شعله می‌کشید، به محض رسیدن به سن قانونی، داوطلبانه و با اشتیاق فراوان به سپاه پاسداران هشترود پیوست. پس از طی دوره‌های آموزشی، در مرداد ۱۳۶۴ برای نخستین بار به جبهه اعزام شد و در منطقه عملیاتی بانه مشغول خدمت شد. مسئولیت او به دلیل دقت و شجاعتش، به عنوان تیرانداز آرپی‌جی تعیین شد. در طول ۷ ماه حضور در جبهه، ۴ بار اعزام شد و هربار با روحیه‌ای استوار و عزمی راسخ به دفاع از مرزهای میهن پرداخت.

نحوه شهادت
در تاریخ ۲۵ آذر ۱۳۶۴، در جریان یک درگیری مستقیم و سنگین با گروه‌های ضد انقلاب در منطقه بانه، شهید بهروز اسماعیلی در حالی که در موضع خود به عنوان آرپی‌جی‌زن مشغول دفاع از جان همرزمان و مواضع اسلامی بود، هدف اصابت گلوله قرار گرفت و به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش پس از انتقال به زادگاهش، در میان اندوه و افتخار مردم شهیدپرور هشترود، به خاک سپرده شد.

ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری

تقوا و ایمان عمیق: از کودکی به نماز و فرایض دینی مقید بود و همواره پشت سر پدر به نماز می‌ایستاد.ساده‌زیستی و قناعت: با وجود سختی‌های زندگی روستایی، هیچ‌گاه شکایتی نداشت و به آنچه داشت راضی بود.دلسوزی و مهربانی: نسبت به خانواده، دوستان و همرزمانش بسیار مهربان و غمخوار بود.شجاعت و مسئولیت‌پذیری: در جبهه با وجود خطرات بسیار، مسئولیت خطیر آرپی‌جی‌زنی را به عهده گرفت و تا آخرین لحظه مقاومت کرد.عشق به امام و انقلاب: علاقه‌ای عمیق به امام خمینی (ره) و آرمان‌های انقلاب اسلامی داشت.

یادگار و خاطره
برادر شهید در توصیف او می‌گوید: «بهروز قبل از سن بلوغ، همیشه پشت سر پدر نماز می‌خواند. در کار کشاورزی بسیار سختکوش بود و هیچ‌گاه از کمک به خانواده دریغ نمی‌کرد. همیشه اخبار جبهه را با جان و دل دنبال می‌کرد و آرزو داشت در راه دفاع از اسلام و میهن فداکاری کند.» هرچند از این شهید بزرگوار وصیت‌نامه مکتوبی به جای نمانده، اما زندگی ساده، ایمان عمیق و شهادت آگاهانه‌اش، خود والاترین پیام ایثار و عشق به خداست.

انتهای پیام/