روایت ناتمام یک خبرنگار؛ یاد و نام شهید «علیرضا افشار» زنده است

شهید «علیرضا افشار»، خبرنگار پرتلاش رسانه ملی که گزارش‌های میدانی‌اش در ذهن بسیاری از مردم حک شده، در ۱۵ آذر ۱۳۸۴ هنگام پوشش مانور «پیروان ولایت» به همراه ده‌ها تن از نیروهای خبری و نظامی در سانحه سقوط هواپیمای سی-۱۳۰ به شهادت رسید؛ چهره‌ای که خانواده‌اش می‌گویند مردم شاید او را ندیده بودند اما صدایش برایشان آشنا و ماندگار بود.

کد خبر: ۶۰۶۷۵۰

شنبه - ۱۵ آذر ۱۴۰۴ / 1404 15 September

{$sepehr_media_1259332_400_300}

به گزارش نوید شاهد از ایرنا، صدای گرم و تصویر پرتلاش شهید «علیرضا افشار» برای بسیاری از مردم ایران یادآور سال‌هایی است که او در خط مقدم روایت، از دل میدان‌های سخت گزارش ارسال می‌کرد؛ گزارش‌هایی که چهره‌اش را برای مخاطبان رسانه ملی آشنا و ماندنی کرد.

عباس افشار پدر این خبرنگار شهید روز شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا از خاطرات مردم با فرزندش روایت می‌کند و می‌گوید: خیلی‌ها می‌گویند ما علیرضا را از نزدیک ندیده بودیم، اما گزارش‌هایش را همیشه دنبال می‌کردیم.» او از گزارش‌های معروف علیرضا یاد می‌کند؛ از جمله لحظه‌ای که با لباس غواصی از دل دریای عمان بیرون آمد و پلاتوی خبری خود را ضبط کرد و دوباره به زیر آب رفت؛ گزارشی که یکی از خاطره‌انگیزترین روایت‌های تصویری آن سال‌ها شد.

روایت ناتمام یک خبرنگار؛ یاد و نام شهید «علیرضا افشار» زنده است + فیلم

به گفته پدر شهید افشار، یکی دیگر از تصاویر ماندگار او، گزارش روز عید فطر سال ۱۳۸۴ است؛ زمانی که علیرضا در حالی که مقام معظم رهبری ایستاده بودند، گزارش خود را ارائه کرد؛ کاری که در آن زمان کمتر خبرنگاری اجازه و توان انجام آن را داشت.

وی با تأکید بر اینکه پس از شهادت علیرضا تلاش کرده نام و راه او را زنده نگه دارد، می‌گوید: در بیمارستان هنوز یادگارهایش هست؛ جای پایش، دستبندش؛ همه چیز یادآور حضورش است.

پدر شهید افشار درباره ویژگی‌های شخصیتی او نیز می‌گوید: علیرضا بسیار صبور بود، اما در کار خبرنگاری سخت‌کوش و پرتلاش. عاشق حرفه‌اش بود. از خبرنگاران جوان شروع کرد، مدتی در روزنامه جام جم بود و بعد به شبکه خبر رفت و به عنوان خبرنگار سیاسی مورد توجه قرار گرفت.

وی با بغضی پنهان اضافه می‌کند: زیر تابوت بچه رفتن سخت است. خیلی سخت.

شهید علیرضا افشار روز ۱۵ آذر ۱۳۸۴ هنگامی که برای پوشش خبری رزمایش پیروان ولایت از تهران عازم چابهار بود، به همراه دیگر فعالان عرصه خبر و نیروهای نظامی، در سانحه سقوط هواپیمای سی-۱۳۰ نیروی هوایی به شهادت رسید؛ سانحه‌ای که در مجموع ۱۱۰ نفر را به «پرستوهای مهاجر» تبدیل کرد.

پیکر این خبرنگار شهید پس از تشییع، در قطعه ۵۰ گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تهران آرام گرفت؛ اما صدای او، تصاویر تلاشش و خاطره حضورش همچنان در ذهن مردم ایران زنده است.