زندگینامه شهید دانش آموز «یحیی جعفری» منتشر می‌شود

آرزوی زیارت امام

به امام علاقه زیادی داشت به کسی اجازه نمی‌داد در حضورش به امام انتقادی کند. یکی از آرزوهایش زیارت امام بود. یک کوبلن بزرگ عکس امام را خودش به عشق امام دوخت.

کد خبر: ۶۰۶۵۵۶

چهارشنبه - ۱۲ آذر ۱۴۰۴ / 1404 12 September

شهید دانش آموز «یحیی جعفری»، هفدهم فروردین ماه ۱۳۵۰، در روستای مرزنکلاته از توابع شهرستان گرگان به دنیا آمد. پدرش رمضان، کشاورزی می‌کرد و مادرش شـهربانو نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهارم تیر ماه ۱۳۶۷، با سمت تیربارچی در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر وی در منطقه مفقود گردید و در تاریخ بیست و پنجم آذر ماه ۱۳۶۷، معاوضه شد و سـپس در گلزار شهدای روستای زادگاهش به خاک سپرده شد.

به گزارش نوید شاهد گلستان، شهید در هفدهم نوروز که مصادف ماه رمضان و شب احیا بود به دنیا آمد. برای همین نامش را یحیی گذاشتند. اولین فرزند خانواده و چشم و چراغ خانه بود. اهل مسجد و نماز بود و قبل از رسیدن به سن ۷ سالگی از همان کودکی نماز خواندن را فراگرفت و از همان موقع پایش به مسجد باز شد.
وضعیت مالی خانواده بسیار ضعیف بود، یحیی در مهر ماه سال ۱۳۵۰ وارد دبستان رازی روستای مرزنکلاته شد. درس خواندن را دوست داشت و می‌خواست معلم شود تا برای جامعه مفید باشد. ابتدایی و راهنمایی را در مرزنکلاته خواند و فقط سال اول علوم انسانی را به دبیرستان حبیب اله مقصودلو سرخنکلاته رفت. به امام علاقه زیادی داشت به کسی اجازه نمی‌داد در حضورش به امام انتقادی کند. یکی از آرزوهایش زیارت امام بود. یک کوبلن بزرگ عکس امام را خودش به عشق امام دوخت. وقتی جنگ شروع شد، بی قرار شده بود. راضی نبود که کشور مورد تهاجم قرار بگیرد و او در آسایش باشد. برای همین وقتی سال ۶۵ سر کلاس دبیرستان آمدند و گفتند جبهه به نیروی رزمنده احتیاج دادر و هر کسی تمایل دارد برای ثبت نام برود، رفت و ثبت نام کرد و برای آموزشی به گهرباران ساری رفت.
اولین بار در ۱۳ آبان ۶۶ تقریبا یک ماه و نیم بعد از سال تحصیلی با اجازه پدر و مادر به جبهه رفت. بعد از چهار ماه در چهارم اسفند ماه وقتی برگشت، دیگر دانش آموز مدرسه نبود چرا که دانشگاه جبهه را دیده بود و مرد جنگ شده بود، نتوانست مثل بچه‌های دانش آموز به مدرسه برود. هنگامیکه خواست دوباره عازم جبهه شود پدر و مادر مانع رفتن وی شدن و این بار او بدون اجازه آنها به جبهه جنوب و جزیره مجنون رفت. دوستان و همرزمانش برگشتند، اما او در بین آنها نبود، سرانجام در چهارم تیر ماه ۱۳۶۷ در جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش خمپاره جان خود را فدای امامت و ولایت نمود و فدای رهبر اسلام و میهن خود شد و حدود شش ماه پیکر مطهرش بر روی زمین ناسازگار مجنون افتاد و بعد از شش ماه پیکر او به لطف ایزد یکتا به ایران آمد و تشییع شد و مظلومیت و وفاداری خود به امام را با شهادت و ۶ ماه ماندن روی زمین جزیره مجنون به اثبات رساند و در گلستان خاتم الانبیاء مرزنکلاته در کنار سایر شهدا به خصوص جایی که علاقه داشت در جوار شهید علی اصغر ملک محمودی به خاک سپرده شد.
انتهای پیام/