روایت ایثار در جنگ ۱۲ روزه؛ زندگی و شهادت مجتبی محمدحسینی از نگاه همسرش

در پی جنگ ۱۲ روزه و شهادت جمعی از رزمندگان ایرانی، همسر شهید مجتبی محمدحسینی به بیان بخش‌هایی از زندگی، منش اخلاقی، حضور میدانی و آخرین لحظات این رزمنده گیلانی پرداخت؛ مردی که «توکل به خدا» شعار همیشگی او بود و با ایثار جان خود را سپر نجات دیگران کرد.

کد خبر: ۶۰۶۳۰۸

دوشنبه - ۱۰ آذر ۱۴۰۴ / 1404 10 September

به گزارش نوید شاهد گیلان، در روز‌های جنگ ۱۲ روزه که بار دیگر آتش دشمن بر سر مردم بی‌دفاع فرود آمد، استان گیلان نیز همچون گذشته فرزندانی را تقدیم کرد که جانشان را برای امنیت ملت فدا کردند. در میان این شهدا، نام مجتبی محمدحسینی با توکل، صفا و اخلاق نیکو پیوند خورده است؛ رزمنده‌ای که جمله ثابتش چه در خانه و چه در میدان نبرد «توکل به خدا» بود.

از کودکی تا آغاز مسئولیت‌ها

سمیرا دلشادی، همسر شهید گفت: مجتبی محمدحسینی متولد ۲۷ تیر ۱۳۶۲ در روستای اوشیان چابکسر بود. آرام، درس‌خوان و مهربان رشد کرد و به گفته اطرافیان، گذشت و خوش‌خلقی‌اش زبانزد همه بود. پدرش را در ۱۸ سالگی از دست داد و با وجود قبولی در رشته دامپزشکی، برای حمایت از خانواده از ادامه تحصیل صرف‌نظر کرد.

ورود به سپاه و همراهی با شهید رضی موسوی

وی با اشاره به مسیر خدمت همسرش افزود: مجتبی در سال ۱۳۸۲ وارد سپاه شد و در سال ۱۳۹۰ با دعوت شهید سید رضی موسوی به نیروی قدس پیوست. رابطه میان او و شهید موسوی نزدیک و پدرانه توصیف شده و شهادت شهید رضی ضربه روحی بزرگی بر او وارد کرد.

زندگی خانوادگی و تربیت فرزندان

دلشادی درباره زندگی مشترکشان گفت: ازدواج ما در سال ۱۳۹۲ صورت گرفت و ثمره آن سه فرزند به نام‌های سپهر، ملیکا و مهنیاست. مجتبی پدری مهربان بود و باور داشت باید با فرزندانش وقت بگذراند تا تکیه‌گاه محکم خانواده باشند. بچه‌ها هنوز جملات تشویق‌آمیز و مهربانانه پدر را در یاد دارند.

بخشش، ساده‌زیستی و کمک به نیازمندان

به گفته همسر شهید، روحیه ایثار و بخشندگی مجتبی در زندگی روزمره نیز آشکار بود. هیچ‌کس از خانه او دست خالی بیرون نمی‌رفت و حتی با وجود تنگنا‌های مالی، به یتیم‌خانه‌ها و خانواده‌های نیازمند کمک می‌کرد. جمله همیشگی او این بود: «خدا خودش می‌رساند.»

حضور در جنگ ۱۲ روزه و لحظه شهادت

دلشادی با اشاره به روز‌های جنگ گفت: در سومین روز نبرد و هنگام حمله موشکی، مجتبی با وجود آسیب‌های شیمیایی قبلی، ابتدا نیرو‌های همراهش را از منطقه خطر دور کرد. همین فداکاری موجب نجات دیگران شد، اما خود او در اثر استنشاق گاز‌های ناشی از انفجار به شهادت رسید. آخرین جمله‌اش به همسرش «مواظب خودت باش» بود؛ عبارتی که به گفته او به وصیت‌نامه‌ای معنوی تبدیل شد.

علاقه به رهبری و پایبندی به ارزش‌ها

وی ادامه داد: مجتبی ارادت ویژه‌ای به رهبر انقلاب داشت و سخنان ایشان را با دقت دنبال می‌کرد. به باور او «مکتب انقلاب اسلامی پایان‌پذیر نیست» و شهادت رزمندگان، استمرار همین مسیر در نسل‌های بعدی است.

برکت حضور شهید در زندگی خانواده

همسر شهید با اشاره به دیدار خانواده با رهبر انقلاب گفت: پس از شهادت مجتبی، فرزندم به آرزویش رسید و این حضور را از عنایات شهید می‌دانم. او افزود: مراسم تشییع مجتبی با حضور گسترده اقشار مختلف مردم نشان داد که اخلاق و رفتار او در دل همه جای داشته است.

ایثار پایدار

شهید مجتبی محمدحسینی ۴۲ ساله و از نیرو‌های پرتلاش سپاه بود که سال‌ها در مسیر پاسداری از امنیت ملی، خدمت بی‌منت به مردم و دفاع از آرمان‌های انقلاب اسلامی گام برداشت و سرانجام جان خود را در مقابله با جبهه استکبار فدا کرد.